Hrehory Sanguszko


Hrehory Sanguszko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zofia z książąt Hołowszczyńskich

Hrehory Sanguszko[1] (ur. ok. 1566, zm. 1602) – książę, kasztelan lubaczowski w 1597 r., kasztelan bracławski w 1598 r. Był synem Lwa i Hanny de domo Ostyk (zm. 1584). Ożenił się z Zofią Hołowczyńską (zm. 1605), z którą miał syna Adama Aleksandra (zm. 1653) i córkę Annę Sanguszko (ur. 1594)[1], żonę Jerzego Krasickiego, chorążego halickiego, starosty dolińskiego, ojca Mikołaja, biskupa pomocniczego łuckiego, i Marcina Konstantego, kasztelana przemyskiego.

Jako wyznawca prawosławia był wybrany prowizorem przez protestancko-prawosławną konfederację wileńską w 1599 roku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Hrihory Sanguszko. genealogia.grocholski.pl. [dostęp 2014-05-18].
  2. 1599 г. – Акт конфедерации, заключенной в Вильно, шляхетством Речи Посполитой православного и протестантского исповеданий для взаимной защиты от гонений со стороны католического духовенства, s. 3, tu mylnie nazwany Fiodorem Sanguszką.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Hrehory Sanguszko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy