Hurtigruten


Hurtigruten w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania MS Trollfjord – drugi najnowszy prom we flocie Hurtigruten – w pobliżu Molde

Hurtigrutennorweska linia promowa, obsługująca codzienne kursy pasażersko-towarowe wzdłuż zachodniego i północnego wybrzeża Norwegii pomiędzy Bergen oraz Kirkenes[1]. Nazywane czasem "Norweskim ekspresem wybrzeża", linie Hurtigruten przepływają wzdłuż prawie całej długości kraju, wykonując pełny kurs Bergen-Kirkenes-Bergen w 11 dni. Firma przewozi 1,4% wszystkich pasażerów korzystających z promów całego świata[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

SS Vesterålen niedaleko Bodø w czasie pierwszej podróży w 1893 r.

Linie Hurtigruten zostały założone w 1893 roku na mocy umowy rządowej, zawartej w celu poprawy komunikacji wzdłuż długiego, nieregularnego wybrzeża Norwegii[3]. SS Vesteraalen rozpoczął swoją pierwszą podróż z Trondheim do Hammerfest w dniu 2 lipca 1893 r., z postojami w Rørvik, Brønnøy, Sandnessjøen, Bodø, Svolvær, Lødingen, Harstad, Tromsø oraz Skjervøy. Statek przybył do Svolvær w poniedziałek 3 lipca ok. 20:00 po niespełna 36 godzinach oraz do Hammerfest w środę 5 lipca po 67 godzinach rejsu. Podczas tego kursu statkiem kierował Richard With, uważany za założyciela Hurtigruten. Aktualnie (2015) trasę Trondheim – Svolvær statki pokonują w 33 godziny, natomiast do Hammerfest dopływają po 41 godzinach i 15 minutach.

Uruchomienie promów było znaczącym przełomem dla społeczności wzdłuż jego trasy. Przesyłki pocztowe ze środkowej Norwegii do Hammerfest, dostarczane dotychczas w ciągu trzech tygodni (w lecie) oraz pięciu miesięcy (zimą), mogły być teraz dostarczane w zaledwie siedem dni.

Zbudowany w 1982 r. MS Narvik podczas postoju w Svolvær

Począwszy od lat 80. XX wieku funkcja Hurtigruten zaczęła się powoli zmieniać; dotacje państwowe były stopniowo wycofywane, a operator położył większy nacisk na turystykę. Do służby zostały wprowadzone nowe, większe i bardziej luksusowe statki, mające w swoim wyposażeniu m.in. jacuzzi, bary, restauracje i wiele innych udogodnień. Mimo tego linie nadal pełnią ważną funkcję społeczną, zaspokajając potrzebę zwykłych przewozów pasażerskich oraz towarowych. Ostatnie dwa niezależne przedsiębiorstwa żeglugowe – Ofotens og Vesteraalens Dampskibsselskab (OVD) oraz Troms Fylkes Dampskibsselskap (TFDS) – zostały 1 marca 2006 r. włączone do Grupy Hurtigruten. Oprócz historycznej trasy przybrzeżnej, firma organizuje również rejsy wokół Grenlandii, Ameryki Południowej i Antarktydy.

Aktualny stan floty | edytuj kod

MS Nordlys w Hammerfest w czerwcu 2005 r.

Promy rejsowe | edytuj kod

Statki wycieczkowe | edytuj kod

MS Fram, upamiętniający nazwą statek badawczy Fram, wykorzystywany przez norweskiego badacza Fridtjofa Nansena podczas wypraw na biegun północny, został dostarczony w 2007 roku. Wykorzystywany jest on do rejsów dookoła Grenlandii podczas lata (dzień polarny na półkuli północnej) oraz wokół Antarktydy podczas zimy (noc polarna na półkuli północnej)[4].

Pierwsze statki wycieczkowe, przybrzeżny parowiec MS Finnmarken zbudowany w 1956 roku oraz nadbudówka statku SS Finmarken 2 znajdują się obecnie w Stokmarknes i pełnią rolę muzeum linii Hurtigruten. Jedna z jednostek starszego typu - MS Lofoten zbudowany w 1964 roku - wciąż jest wykorzystywany w eksploatacji liniowej. MS Nordstjernen zbudowany w 1956 roku aż do czasu jego sprzedaży w roku 2012 również był eksploatowany przez operatora na podstawowej linii. Pozostałe statki będące w użyciu zostały zbudowane między 1982 a 2003 rokiem, w tym większość z nich na przełomie XX i XXI wieku.

Trasa | edytuj kod

Trasa promu

W kolejności, kierunek z południa na północ:

Wydarzenia i incydenty po II wojnie światowej | edytuj kod

  • We wrześniu 1954 roku SS Nordstjernen osiadł w nocy na mieliźnie w Raftsundet. Statek zaczął nabierać wody i w efekcie tonąć. Na pokładzie znajdowało się 157 pasażerów oraz 46 członków załogi; 5 osób utonęło[5][6].
  • 21 października 1962 roku MS Sanct Svithun wpadł na rafę niedaleko miejscowości [[Folda (Nord-Trøndelag

)|Folda]] w okręgu Nord-Trøndelag z powodu błędu nawigacyjnego po opuszczeniu Trondheim. Z 89 osób znajdujących się na pokładzie ocalało jedynie 48.[potrzebny przypis]

  • W 2011 roku na pokładzie MS Nordlys wybuchł pożar powstały w komorze silnika, co doprowadziło do śmierci dwóch członków załogi[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozkład rejsów (ang.). [dostęp 2015-04-28].
  2. World Wide Market Share (ang.). [dostęp 2015-04-28].
  3. Historia Hurtigruten (ang.). [dostęp 2015-04-28].
  4. Micke Asklander: MS Fram (2007) (szw.). [dostęp 2015-04-29].
  5. D/S Nordstjernen (norw.). [dostęp 2015-04-28].
  6. Ulykker og forlis (norw.). [dostęp 2015-04-28].
  7. To bekreftet omkommet etter brann på hurtigruta (norw.). [dostęp 2015-04-28].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Hurtigruten" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy