Husita na Baltu


Husita na Baltu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Husita na Baltu – wiersz epicki dziewiętnastowiecznego czeskiego poety Svatopluka Čecha[1], będący debiutem poety, opublikowany w 1868 w czasopiśmie "Ruch". Poemat został napisany dziesięciozgłoskowcem ułożonym w strofy ośmiowersowe[2] rymowane aabbcdcd.

Hromu rachotem a vichru letem vozy Husitů se valí světem, vojínů v nich tváře opálené, žen i dívek prsy rozhalené; uprostřed tam kalich zlatoskvoucí bledý kněz hle! tyčí ku nebesku - uhánějí jako orkán řvoucí za lomozu zbraní, bubnů vřesku.
autor, źródło

Przypisy | edytuj kod

  1. Józef Magnuszewski: Historia literatury czeskiej. Zarys. Wrocław: 1973, s. 171-174.
  2. Jacek Baluch, Piotr Gierowski: Czesko-polski słownik terminów literackich. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 266. ISBN 978-83-233-4066-9.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Svatopluk Čech: Husita na Baltu (cz.). cs.wikisource.org. [dostęp 2017-02-15].
Na podstawie artykułu: "Husita na Baltu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy