Huta Maurycy w Makowie Podhalańskim


Na mapach: 49°43′49,37″N 19°40′58,55″E/49,730381 19,682931

Huta Maurycy w Makowie Podhalańskim w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Huta „Maurycy” (zwana również Hamernią) – huta żelaza działająca w latach ok. 1845–ok. 1870 w Makowie (obecnie Maków Podhalański), której pozostałości zabudowań od 1987 r. znajdują się w rejestrze zabytków.

Powstała w latach 1844-1845[1], kiedy właścicielem dóbr makowskich był hrabia Filip Ludwik de Saint Genois. Wybudowano wówczas wielki piec, dwa piece fryszerskie z dwoma młotami oraz walcownię. Później dobudowano drugi wielki piec i cztery piece fryszerskie. Surowca do produkcji dostarczały kopalnie niskoprocentowej rudy darniowej w Beskidach (okolice Targoszowa, Krzeszowa, Sułkowic, Lanckorony, Kalwarii i Tłuczani), a także z Jaworzna. Półprodukty do makowskiej huty trafiały również z jej filii w Zawoi. Działalność zakładu w Makowie, a także funkcjonującej w podobnym okresie huty w Suchej, przyczyniła się do przetrzebienia drzewostanu w okolicznych lasach[2].

Po kilkudziesięciu latach działalności produkcja hutnicza stała się jednak nieopłacalna, głównie ze względu na niską jakość surowca i wysokie koszty transportu. Huta zakończyła działalność w 1863[3] lub około 1870[2].

Ruiny huty „Maurycy” wraz z murem oporowym zostały wpisane w 1987 do rejestru zabytków[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Zestawienie zabytków nieruchomych województwa małopolskiego (pol.). Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2013. [dostęp 2013-12-29].
  2. a b Andrzej Matuszczyk: Szlakiem starych hut w Suchej, Makowie i Paśmie Pewelskim (pol.). Kwartalnik Turystycznych W Górach. [dostęp 2013-12-29].
  3. Maków Podhalański – rys historyczny (pol.). Urząd Miasta i Gminy w Makowie Podhalańskim. [dostęp 2013-12-29].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Huta Maurycy w Makowie Podhalańskim" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy