Hvalrossen (1913)


Hvalrossen (1913) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hvalrossenduński torpedowiec z lat 10. XX wieku i okresu międzywojennego, pierwsza z trzech zbudowanych jednostek typu Hvalrossen. Okręt został zwodowany 31 marca 1913 roku w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze, a do służby w Kongelige Danske Marine wszedł w tym samym roku. W 1929 roku jednostkę przeklasyfikowano na patrolowiec. Okręt został samozatopiony w Kopenhadze w sierpniu 1943 roku, by uniknąć przejęcia przez Niemców.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

Torpedowce typu Hvalrossen zostały zaprojektowane w kraju (w przeciwieństwie do zamówionych w Niemczech i Wielkiej Brytanii okrętów typów Tumleren i Søridderen)[1][2]. Z przyczyn ekonomicznych stanowiły krok wstecz w stosunku do poprzedników, choć wyróżniało je zastosowanie jednocześnie pojedynczych i podwójnych wyrzutni torpedowych[2].

„Hvalrossen” zbudowany został w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze[1][2]. Wodowanie odbyło się 31 marca 1913 roku[2].

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod

Okręt był torpedowcem o długości całkowitej 45,2 metra, szerokości 5,16 metra i zanurzeniu 2,12 metra[1][2]. Wyporność standardowa wynosiła 169 ton, zaś pełna 182 tony[2]. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 3500 KM, do których parę dostarczały dwa kotły[1][2]. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 26,3 węzła[1][2]. Okręt zabierał zapas 29 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 685 Mm przy prędkości 14 węzłów[2][3].

Okręt wyposażony był w cztery wyrzutnie torped kalibru 450 mm: jedną stałą na dziobie i trzy na pokładzie (jedna pojedyncza i jedna podwójna)[1][2]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pojedyncze działo pokładowe kalibru 75 mm L/52 M07 i pojedynczy karabin maszynowy kalibru 8 mm L/80[1][2].

Załoga okrętu składała się z 30 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][2][a].

Służba | edytuj kod

„Hvalrossen” wszedł do służby w Kongelige Danske Marine w 1913 roku[2]. W 1920 roku okręt otrzymał numer taktyczny 13, zmieniony trzy lata później na E1[1][2]. W 1929 roku jednostkę przystosowano do pełnienia funkcji patrolowca, prawdopodobnie pozbawiając ją uzbrojenia torpedowego (okręt otrzymał też nowy numer taktyczny – P1)[1][2]. 29 sierpnia 1943 roku okręt został samozatopiony w Kopenhadze, by uniknąć przejęcia przez Niemców[1][4]. Podczas operacji podniesienia kadłub jednostki się rozpadł i naprawę okrętu uznano za nieopłacalną[2].

Uwagi | edytuj kod

  1. Parkes 1934 ↓, s. 145 podaje, że liczebność załogi wynosiła 33 osoby.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h i j k Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 353.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p Gogin 2018 ↓.
  3. Parkes 1934 ↓, s. 145.
  4. Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 382.

Bibliografia | edytuj kod

  • Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.)
  • Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Ivan Gogin: HVALROSSEN torpedo boats (1913-1914) (ang.). Navypedia. [dostęp 2018-08-28].
  • Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: Sampson Low, Marston & Co., 1934. (ang.)
  Torpedowce typu Hvalrossen
Na podstawie artykułu: "Hvalrossen (1913)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy