Hyla


Hyla w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hyla – rodzaj płaza bezogonowego z podrodziny Hylinae w rodzinie rzekotkowatych (Hylidae).

Zasięg występowania | edytuj kod

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji na południe od Morza Bałtyckiego na wschód z przerwą między wschodnią Rosją a krainą orientalną od północno-wschodnich Indii do Wietnamu, Chin i wyspy Hajnan; Sardynia i Korsyka, skrajnie północna Afryka od Maroka po Tunezję; północno-wschodni Egipt, Turcja i południowy Półwysep Arabski[13].

Systematyka | edytuj kod

Etymologia | edytuj kod

  • Ranetta (Ranella): rodzaj Rana Linnaeus, 1758; łac. przyrostek zdrabniający -etta[14]. Gatunek typowy: Rana arborea Linnaeus, 1758.
  • Hyla: w mitologii greckiej Hylas (gr. Ὕλας Hylas) był służącym i kompanem Herkulesa, i został porwany przez zakochane w nim nimfy wodne[2][15].
  • Calamita (Calamites): gr. καλαμιτης kalamitēs „gatunek żaby” wspomniany przez Pliniusza[5]. Gatunek typowy: Rana arborea Linnaeus, 1758.
  • Hylaria: wariant nazwy rodzajowej Hyla Laurenti, 1768[6]. Nazwa zastępcza dla Hyla.
  • Hylanus (Hyleisinus, Hylesinus): wariant nazwy rodzajowej Hyla Laurenti, 1768[7]. Nazwa zastępcza dla Hyla.
  • Hyas: w mitologii greckiej Hyas (gr. Ὑας Hyas) był synem Atlasa i Plejone (lub Ajtry), brat Plejad i Hiad[9]. Gatunek typowy: Rana arborea Linnaeus, 1758.
  • Dendrohyas: gr. δενδρον dendron „drzewo”; rodzaj Hyas Wagler, 1830[11]. Nazwa zastępcza dla Hyas Wagler, 1830.
  • Discodactylus: gr. δισκος diskos „płyta”[16]; δακτυλος daktulos „palec”[17]. Nazwa zastępcza dla Calamita Schneider, 1799.

Podział systematyczny | edytuj kod

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Uwagi | edytuj kod

  1. Niepoprawna późniejsza pisownia Ranetta Garsault, 1764.
  2. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Hylanus Rafinesque, 1815, 1764.
  3. Niepoprawna późniejsza pisownia Calamita Schneider, 1799.

Przypisy | edytuj kod

  1. Hyla, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online]  (ang.).
  2. a b J.N. Laurenti: Specimen Medicum, Exhibens Synopsin Reptilium Emendatum cum Experimentis Circa Venena et Antidota Reptilium Austriacorum. Viennae: Joan. Thomae nob. de Trattnern, 1768, s. 32. (łac.)
  3. Garsault 1764 ↓, s. ryc. 672.
  4. Garsault 1764 ↓, s. 414.
  5. a b J.G. Schneider: Historiae amphibiorum naturalis et literariae. Fasciculus Primus. Continens Ranas, Calamitas, Bufones, Salamandras et Hydros in Genera et Species Descriptos Notisque suis Distinctos. Impressus Ienae: Friederici Frommanni, 1799, s. 151. (łac.)
  6. a b C.S. Rafinesque. Fine del Prodromo d’Erpetologia Siciliana. „Specchio delle Scienze, o, Giornale Enciclopedico di Sicilia”. 2 (2), s. 103, 1814 (wł.). 
  7. a b Rafinesque 1815 ↓, s. 220.
  8. a b Rafinesque 1815 ↓, s. 78.
  9. a b Wagler 1830 ↓, s. 201.
  10. Wagler 1830 ↓, s. 200.
  11. a b Wagler 1830 ↓, s. 342.
  12. C. Michahelles. Wagler’s Synonymie der Sebaischen Amphibien. „Isis von Oken”. 26, s. kol. 888, 1833 (niem.). 
  13. a b D. Frost: Hyla Laurenti, 1768 (ang.). W: Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2020-02-14].
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 86.
  15. Jaeger 1944 ↓, s. 107.
  16. Jaeger 1944 ↓, s. 73.
  17. Jaeger 1944 ↓, s. 67.
  18. a b E. Keller (red.), J.H. Reinchholf, G. Steinbach, G. Diesener, U. Gruber, K. Janke, B. Kremer, B. Markl, J. Markl, A. Shlüter, A. Sigl & R. Witt: Gady i płazy. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 50, seria: Leksykon Zwierząt. ISBN 83-7311-873-X. (pol.)

Bibliografia | edytuj kod

  1. F.A.P. de Garsault: Les Figures des Plantes et Animaux d’Usage en Médecine, Décrits dans la Matière Médicale de Mr. Geoffroy Médecin, Dessinés d’après Nature. T. 5. Paris: Desprez, 1764, s. ryc. 644–729. (fr.)
  2. C.S. Rafinesque: Analyse de Nature, ou Tableau de l’Universe et des Corps Organisé. Palerme: Aux dépens de l’Auteur, 1815, s. 1–224. (fr.)
  3. J.G. Wagler: Natürliches System der Amphibien, mit vorangehender Classification der Säugthiere und Vogel. Ein Beitrag zur vergleichenden Zoologie. J. G. Cotta: München, Stuttgart and Tübingen, 1830, s. 1–354. (niem.)
  4. E.C. J Jaeger: Source-book of biological names and terms. Wyd. 1. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)
Kontrola autorytatywna (takson):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Hyla" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy