Ił-4


Ił-4 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ił-4 (ros. Ил-4) (w kodzie NATO Bob) - czteromiejscowy średni bombowiec dalekiego zasięgu produkcji ZSRR z czasów II wojny światowej.

Historia | edytuj kod

Ił-4 w locie

Zaprojektowany pod kryptonimem DB-3F, został oblatany w styczniu 1940 roku i wszedł do służby w roku 1941. Ił-4 był zmodernizowaną wersją DB-3M zoptymalizowaną pod względem łatwości produkcji i przeprowadzania obsługi technicznej w warunkach polowych. Samolot pozostawał w produkcji do roku 1944. Wytworzony w liczbie 5256 egzemplarzy był najważniejszym rosyjskim średnim bombowcem II wojny światowej. Pierwsze samoloty napędzały dwa silniki gwiazdowe Tumanski M-88 o mocy 1000 KM, wkrótce jednak zastąpiła je zmodernizowana wersja tego samego silnika. Inne zmiany w trakcie produkcji obejmowały zwiększenie liczby członków załogi z 3 do 4, wprowadzenie samouszczelniających się zbiorników paliwa oraz uzbrojenie obronne o większym kalibrze. Wieżyczka z karabinem maszynowym SzKAS kal.7,62 mm została zastąpiona przez karabin maszynowy UBT kalibru 12,7 mm, a później działko 20 mm, zaś karabin maszynowy w dziobie zastąpiony działkiem 20 mm

Wersje | edytuj kod

Ił-4 na wystawie w Moskwie
  • DB-3F - projekt Ił-4
  • Ił-4 - samolot "właściwy" produkcji seryjnej z modernizacjami (wyprodukowano 5256 sztuk)
Na podstawie artykułu: "Ił-4" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy