Iłownica (rzeka)


Iłownica (rzeka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iłownica (Iłowniczanka[potrzebny przypis]) – rzeka, prawostronny dopływ Wisły[2] o długości 27,88 km[3] i powierzchni dorzecza 201,1 km².

Rzeka płynie w powiecie bielskim. Jej źródła znajdują się na północno-wschodnich stokach wzgórza Bucze na Pogórzu Śląskim. Jednym z prawych dopływów jest Potok Łaziński[4]. Uchodzi do Wisły w okolicy oczyszczalni ścieków w północno-zachodniej części Czechowic-Dziedzic.

Rzeka była wzmiankowana w 1525 roku jako Bach Ihlownitz a w 1727 jako rzeka Ilownica. Nazwa ta jest jednak starsza, jako że nad Iłownicą leży wieś z zapożyczoną od niej nazwą, wzmiankowaną już około 1305 roku jako Gylownita. Obie nazwy wywodzą się od przymiotnika iłowy[5].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Iłownica na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-05-24].
  2. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. s. 87. [dostęp 2017-05-24].
  3. Iłownica na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-05-24].
  4. Łaziński potok w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  5. Robert Mrózek: Nazwy miejscowe dawnego Śląska Cieszyńskiego. Katowice: Uniwersytet Śląski w Katowicach, 1984, s. 159. ISBN 82-00-00622-2.

Bibliografia | edytuj kod

  • Aleksander Dorda: Środowisko abiotyczne. Charakterystyka hydrograficzna. Rzeki i potoki. Dorzecze Małej Wisły. W: Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych pod redakcją Idziego Panica. T. I: Śląsk Cieszyński w czasach prehistorycznych. Cz. pierwsza: Środowisko przyrodnicze. Cieszyn: Starostwo Powiatowe, 2009, s. 65. ISBN 978-83-926929-2-8.
  • Iłownica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
Na podstawie artykułu: "Iłownica (rzeka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy