III liga polska w piłce nożnej (1953)


III liga polska w piłce nożnej (1953) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

III liga polska w piłce nożnej 1953 – 1. edycja rozgrywek trzeciego poziomu ligowego piłki nożnej mężczyzn w Polsce.

Po przeprowadzeniu reformy II ligi polskiej, którą w marcu 1953 pomniejszono z 40 do 14 drużyn i konieczności przesunięcia aż 26 zespołów na trzeci poziom ligowy przed rozpoczęciem sezonu 1953. Można to uznać za początek formowania III ligi polskiej (wówczas jeszcze bez takiej nazwy). Występujące na tym szczeblu w sumie 94 drużyny podzielono na 8 równorzędnych grup. Sześć z nich (grupy: warszawska, gdańska, poznańska, wrocławska, rzeszowska i łódzka) miało charakter makroregionalny (tzw. Ligi międzywojewódzkie), dwie zaś (grupy: katowicka i krakowska) – z uwagi na ich ówczesny spory piłkarski potencjał – były typowo regionalne (tzw. Ligi wojewódzkie). Po zakończeniu rozgrywek zasadniczych (grupowych) 8 triumfatorów każdej z grup walczyło w dwustopniowych barażach o 3 miejsca w II lidze polskiej. Najsłabsze zespoły spadły do A klasy.

Spis treści

Grupa I (Stalinogród) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województwa stalinogrodzkiego bez miasta Częstochowy.
Tabela końcowa:

Stal Rybnik wycofana po 23 kolejce[1].

Grupa II (krakowska) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województwa krakowskiego.

Tabela końcowa:[2]

  • brak wyniku meczu: Unia Borek - Spójnia Nowy Targ
  • suma bramek zdobytych i straconych nie jest równa

Grupa III (warszawska) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw warszawskiego, białostockiego, olsztyńskiego i miasta Warszawy.

Tabela końcowa:[3]

  • GWKS Ełk i GWKS Olsztyn w ramach odgórnego polecenia o utajnieniu miejsca stacjonowania jednostek wojskowych zmieniły nazwę na KS Ełk i KS Olsztyn
  • KS Ełk oddał dwa ostatnie mecze walkowerem[4]

Grupa IV (Gdańsk) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw gdańskiego, bydgoskiego i koszalińskiego.
Tabela końcowa:

Grupa V (Poznań) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw poznańskiego, szczecińskiego i zielonogórskiego.
Tabela końcowa:

Grupa VI (wrocławska) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw wrocławskiego i opolskiego.

Tabela końcowa:[5]

  • Kolejność w tabeli według listy klubów mających grać w sezonie 1954 podanych przez "Przegląd Sportowy" nr 105/1953[7]. Według tej informacji drugim obok Ogniwa Nysa spadkowiczem był Kolejarz Kluczbork. Wynikałoby z tego, że Kolejarz spadł na 11 miejsce w wyniku przegrania co najmniej dwóch meczy walkowerami (przyznanymi już po zakończeniu rozgrywek).
  • OWKS Wrocław został wycofany po sezonie po decyzji Ministerstwa Obrony Narodowej, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych[8]

Grupa VII (rzeszowska) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw rzeszowskiego i lubelskiego.

Tabela końcowa:[9]

  • GWKS Rzeszów w ramach odgórnego polecenia o utajnieniu miejsca stacjonowania jednostek wojskowych zmienił nazwę na KS Rzeszów
  • KS Rzeszów, OWKS Lublin oraz KS Zamość zostały wycofane po sezonie po decyzji Ministerstwa Obrony Narodowej, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych[10]

Grupa VIII (Łódź) | edytuj kod

W grupie grały zespoły z województw łódzkiego, kieleckiego, z miasta Łodzi i miasta Częstochowy (będącym formalnie częścią województwo katowickiego).
Tabela końcowa:

Baraże o II ligę | edytuj kod

Po zakończeniu rozgrywek zasadniczych (grupowych) 8 triumfatorów każdej z grup walczyło w dwustopniowych barażach (najpierw 4 dwumecze, później 4-zespołowy turniej finałowy z udziałem ich zwycięzców) o awans do II ligi polskiej.

Wyniki | edytuj kod

Drużyna GWKS Rzeszów występowała pod tym szyldem w barażach[13], jednak ostatni mecz rozegrała jako KS Rzeszów[14]. Zespół ten wygrał rywalizację w grupie finałowej[15]. Tymczasem jeszcze w trakcie rywalizacji w związku z ustaleniem nowego systemu rozgrywek o mistrzostwo Wojska Polskiego (w piłce nożnej, koszykówce, siatkówce, hokeju na lodzie) decyzją Ministerstwa Obrony Narodowej postanowiono, że wojskowe drużyny sportowe OWKS i GWKS nie będą brały udziału w państwowych ligach sportowych, a pion wojskowy w tych dziedzinach miał reprezentować CWKS[16]. W miejsce GWKS został promowany do II ligi klub Ogniwo Wrocław.

Przypisy | edytuj kod

  1. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr072/directory.djvu
  2. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr068/directory.djvu
  3. http://www.mogiel.net/POL/history/pol3hist.php
  4. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr068/directory.djvu
  5. http://www.mogiel.net/POL/history/pol3hist.php
  6. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr105/directory.djvu
  7. http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr105/directory.djvu
  8. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 
  9. 1953-57 - podkarpacie, ligapodkarpacka.futbolowo.pl [dostęp 2019-12-09] .
  10. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 
  11. Mecz KS Częstochowa - LZS Suchedniów nie odbył się, gdyż drużyna gości nie przyjechała na zawody: http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1953/nr078/directory.djvu
  12. Nieznany wynik meczów Gwardii Łódź z drużynami Stali Starachowice oraz Spójni Tomaszów Mazowiecki.
  13. Udany rewanż GWKS. Przodownik rozgrywek doznaje pierwszej porażki. „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 54, s. 1, 2 listopada 1953. 
  14. Prutek zdobywcą zwycięskiej bramki. Ogniwo Wrocław – KS Rzeszów 0:1 (0:1). „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 55, s. 1, 9 listopada 1953. 
  15. O wejście do II ligi. „Nowiny Rzeszowskie. Nowiny Sportowe”. Nr 55, s. 1, 9 listopada 1953. 
  16. Ze sportu. Warszawa. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 262, s. 2, 3 listopada 1953. 

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "III liga polska w piłce nożnej (1953)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy