I bitwa pod Ypres


Na mapach: 50°51′50,76″N 2°53′44,16″E/50,864100 2,895600

I bitwa pod Ypres w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

I bitwa pod Ypres – pierwsza większa bitwa I wojny światowej w roku 1914. Część tzw. wyścigu do morza.

Brytyjski Korpus Ekspedycyjny pod wodzą marszałka Johna Frencha został przerzucony na północ i zasilony dwiema nowymi dywizjami, które właśnie wylądowały w Belgii. W pobliżu miasta Ypres napotkano i zatrzymano oddziały niemieckie. Belgowie otworzyli śluzy rzeki Yser, zalewając nisko położone tereny i powstrzymując Niemców przed dalszym marszem. Miasto Ypres zostało zniszczone atakami lotniczymi i artyleryjskimi.

Niemcy nazwali bitwę „rzezią niewiniątek” (niem. Kindermord). Armie niemieckie składały się głównie z młodych ochotników, studentów. Poniosły one wielkie straty w starciu z mniejszymi, ale bardziej doświadczonymi oddziałami brytyjskimi, wśród których było wielu weteranów II wojny burskiej. W skład korpusu brytyjskiego wchodzili także żołnierze z Indii. Brytyjski Korpus Ekspedycyjny został mocno osłabiony podczas I bitwy pod Ypres, ale dała ona aliantom czas na przegrupowanie sił.

W 1917 żołnierze alianccy walczący pod Ypres zostali odznaczeni orderem Mons Star. Ostatni z nich, Alfred Anderson, zmarł w listopadzie 2005 roku.

źródła | edytuj kod

  • Mmartin Marix Evans: Największe i Przełomowe Bitwy I Wojny Światowej. Warszawa: Bellona, 2009, s. 65-80. ISBN 978-83-11-11329-9.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "I bitwa pod Ypres" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy