I liga polska w piłce nożnej


I liga polska w piłce nożnej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 16 wrz 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

I liga polska w piłce nożnej (1 liga, pierwsza liga)drugi poziom rozgrywek mężczyzn w Polsce. Do sezonu 2007/2008 nazywana II ligą. Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie (co sezon) w systemie mecz i rewanż. Przeznaczone są dla 18 polskich klubów piłkarskich. Dwie pierwsze drużyny I ligi polskiej uzyskują awans do Ekstraklasy, zaś najsłabsze trzy zespoły relegowane są do II ligi. Od początku zarządzana przez Polski Związek Piłki Nożnej. Kluby zrzeszone są w stowarzyszeniu Pierwsza Liga Piłkarska (PLP). Od lutego 2017 do czerwca 2018 liga nosiła nazwę Nice 1 Liga[1][2]. Od sezonu 2018/2019 nazwa brzmi Fortuna 1 Liga i będzie obowiązywać przez kolejne trzy sezony[3]. Ma to związek z tym, iż 17 lipca 2018 roku sponsorem tytularnym rozgrywek została Fortuna Online Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Krajowa klasa B | edytuj kod

W latach 1913 i 1914 przeprowadzono dwie edycje piłkarskich mistrzostw Galicji – określanych mianem mistrzostw klasy A – w których udział wzięły cztery czołowe polskie kluby futbolowe zaboru austriackiego.
Równocześnie – dla pozostałych 20 polskich zespołów działających na terenie Galicji – zorganizowano rozgrywki klasy B. Nie była to co prawda klasyczna liga – w dodatku jej zwycięzca nie wywalczał promocji do klasy A – jednak to właśnie od tego momentu można mówić o hierarchiczności zmagań piłkarskich w Polsce i uznać owe rozgrywki za pierwsze w historii polskiej piłki nożnej zmagania drugiego szczebla.

Także w 1921, podczas nieligowych Mistrzostw Polski, istniał podział na dwie klasy. Zwycięzcy okręgowych klas A walczyli o tytuł mistrza Polski, natomiast dla słabszych zespołów, triumfatorów klas B zorganizowano wspólne rozgrywki finałowe. Wystąpiły w nich 4 zespoły: Cracovia II, Pogoń II Lwów, AZS Warszawa i Union Łódź, z których najlepsze okazały się rezerwy Cracovii. Z przyczyn finansowych w kolejnych latach zrezygnowano z ich przeprowadzania.

Turnieje barażowe (okres międzywojenny) | edytuj kod

 Osobny artykuł: Okręgowe rozgrywki w piłce nożnej w okresie międzywojennym.

Później, w okresie międzywojennym nie było stopni pośrednich pomiędzy Ekstraklasą a mistrzostwami okręgów (czyli rozgrywkami regionalnymi). Problem awansów do I ligi polskiej rozwiązywały turnieje barażowe. Raz na jakiś czas pojawiały się jednak koncepcje jej utworzenia, których w rzeczywistości nigdy nie zrealizowano. 2 listopada 1929 projekt jej powołania zaproponował na swych łamach Przegląd Sportowy. Idea nie została podchwycona przez piłkarską centralę, więc dalsze próby jej forowania porzucono. Do pomysłu wrócono niemal dekadę później. W niedzielę, 26 września 1937 odbyła się w Częstochowie konferencja przedstawicieli ośmiu klubów A-klasowych, podczas której omawiano szczegóły utworzenia ogólnokrajowej II ligi, a uczestniczyli w niej delegaci:

Dodatkowo do udziału w niej zaproszono przedstawicieli czterech kolejnych drużyn, którzy jednakże nie pojawili się na spotkaniu. Były to:

Podczas konferencji rozmawiano o utworzeniu narodowej B-klasy, którą miało tworzyć wspomnianych 12 klubów, jednak i z tego projektu nic nie wyszło.

Turnieje barażowe o awans do Ekstraklasy były w czasach międzywojennych sprawą dość skomplikowaną. Najpierw należało wygrać właściwą miejscowo regionalną A-klasą. Następnie rozgrywano spotkania między mistrzami A-klas z sąsiednich województw, wyłaniając w ten sposób mistrza makroregionu. Ostatnim etapem były zaś ogólnopolskie baraże, do których przystępowali czterej mistrzowie makroregionów: Polski płd.-zach., Polski płd.-wsch., Polski płn.-zach. oraz Polski płn-wsch. Z tego grona do Ligi awansowały dwa kluby.

Przykładem na opisanie tego procesu są baraże, które miały miejsce jesienią 1937. Zwycięzca warszawskiej A-klasy Polonia Warszawa, spotkała się najpierw z mistrzami sąsiednich okręgów – Gryfem Toruń, HCP Poznań oraz Unionem-Touring Łódź, a zwyciężając w tym turnieju została mistrzem północno-zachodniej Polski.

W barażach ogólnopolskich warszawianie grali ze Śmigłym Wilno (mistrz płn.-wsch. Polski), Unią Lublin (mistrz płd.-wsch. Polski) oraz Brygadą Częstochowa (mistrz płd.-zach. Polski). Z grona tych czterech drużyn awans do Ekstraklasy sezonu 1938 wywalczyły Polonia oraz Śmigły, które zastąpiły spadkowiczów – Garbarnię Kraków oraz Dąb Katowice.

Powstanie rozgrywek - 1949 | edytuj kod

Pierwsze, realne plany zawiązania właściwej II ligi polskiej pojawiły się w 1947. Już rok później, w trakcie 31. Walnego Zgromadzenia PZPN (zorganizowanego w Warszawie w dniach 14 lutego i 15 lutego 1948) projekt jej utworzenia próbowali przeforsować delegaci z Gdańska. Przeciwni temu byli jednak działacze z najsilniejszych piłkarsko ośrodków (Warszawa, Łódź, Kraków, Śląsk) i koncepcję tę trzeba było odłożyć do następnego spotkania. Tak się też stało i podczas 32. Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia PZPN w Warszawie, uchwałą z dnia 30 maja 1948, formalnie powołano II ligę państwową (jak ją pierwotnie nazywano), mającą liczyć 18 drużyn grających w jednej grupie. Jednak w przeddzień oficjalnego startu – uchwałą PZPN z 19 lutego 1949 – powiększono ją do 20 klubów, dzieląc przy tym na dwie grupy: północną i południową (w każdej po 10 drużyn).
Pierwsze mecze (w sumie 10 spotkań) rozegrano podczas inauguracyjnej kolejki sezonu 1949 w dniu 20 marca 1949. Premierowego gola zdobył Józef Kokot (piłkarz Naprzodu Lipiny) w pojedynku Naprzód LipinyBłękitni Kielce. Pierwszymi zwycięzcami zostały: Garbarnia Kraków (w grupie północnej) i Górnik Radlin (w grupie południowej) i to one awansowały do Ekstraklasy. Formalnie tytuł mistrza II ligi polskiej przyznano jednak tylko „Górnikom”, którzy po dramatycznym barażowym trójmeczu ograli krakowian (4:2, 0:2 i 4:3). Tytuły pierwszych drugoligowych królów strzelców wywalczyli: w grupie północnej – Mieczysław Nowak (Garbarnia Kraków) z 24 bramkami (później słusznie uznany za króla strzelców całych rozgrywek), zaś w grupie południowej – Franke (Górnik Radlin), strzelec 19 goli. Niezbyt chlubne miano pierwszych spadkowiczów przypadło natomiast: Ognisku Siedlce i PTC Pabianice (w grupie północnej) oraz Błękitnym Kielce i Pafawagowi Wrocław (w grupie południowej).

Różne formuły rozgrywek | edytuj kod

Później II liga polska wielokrotnie zmieniała swoją formułę – rozgrywana była w jednej, dwóch lub czterech (jedynie w latach 19511952) grupach. 4 lutego 1951 podjęto bowiem uchwałę o przekształceniu II ligi polskiej na wzór radziecki tak, by każde z 17 nowo utworzonych województw miało przynajmniej jeden zespół w tej klasie, toteż już w sezonie 1951 wystąpiły w niej aż 32 drużyny (po 8 ekip w każdej z 4 grup). Dodatkowo, przed sezonem 1952 powiększono ją o kolejnych 8 zespołów, do – rekordowej w całej historii tej klasy – liczby 40 drużyn, grających nadal w 4 grupach. Różnice w poziomie były jednak na tyle znaczne, że po roku wycofano się z tego pomysłu i w marcu do rozgrywek sezonu 1953 dopuszczono jedynie 14 ekip. Wycofanie prawie 1/3 wcześniejszego składu stało się zaczątkiem utworzenia III ligi polskiej. Systemem jednogrupowym grano przez cztery kolejne sezony (w edycji 1954 – na skutek wycofania się Lotnika Warszawa i Zawiszy Bydgoszcz – w zaledwie jedenastozespołowym gronie, co do dziś jest najmniejszą liczbą w historii).

Uchwałą z 16 lutego 1957 powiększono II ligę polską – od sezonu 1957 – do 24 drużyn (grających ponownie w dwóch grupach). Kolejna zmiana nastąpiła przed sezonem 1961, gdy to 18 lutego 1961 połączono obydwie grupy w jedną 18-zespołową, by po roku (17 lutego 1962) znów je podzielić na dwie (zaledwie 8-zespołowe). Ta reforma miała jednak logiczne uzasadnienie, bowiem podczas 47. Walnego Zgromadzenia (sprawozdawczego) PZPN, obradującego Warszawie w dniach 17 lutego i 18 lutego 1962, podjęto uchwałę by od sezonu 1963 (a formalnie 1962/1963) – wzorem niższych klas rozgrywkowych – przejść z systemu „wiosna-jesień” na bardziej europejski model „jesień-wiosna” (podobnie miało się stać w przypadku Ekstraklasy). Pierwszą kolejkę nowego systemu (będącą jednocześnie inauguracyjną sezonu 1962/1963) rozegrano 11 sierpnia 1962. Od tego czasu w jednej grupie II ligi polskiej występowało niezmiennie 16 klubów. O tym, że przemyślane koncepcje są dużo trwalsze, niż „genialne” przebłyski niech świadczy fakt, iż przez następnych 11 sezonów... nic już nie zmieniono.

27 czerwca 1973 uchwałą Prezydium PZPN – na fali euforii, spowodowanej wspaniałymi występami narodowej reprezentacji Polski Kazimierza Górskiego – postanowiono od sezonu 1973/1974 dwukrotnie powiększyć II ligę polską (dwie grupy po 16 drużyn). W tenże sposób i z niezmienną liczbą drugoligowców (czyli w sumie 32) grano przez kolejnych 16 sezonów (do sezonu 1988/1989), zmieniały się tylko osie nazw grup (raz „północ-południe”, raz „wschód-zachód”). Dopiero w 1989 – poniekąd na fali przemian ustrojowych kraju – postanowiono przy okazji zreformować rodzimą piłkę. W ten sposób od sezonu 1989/1990 II liga polska liczyła 20 klubów, grających w jednej grupie. Eksperyment ów przetrwał zaledwie dwa lata (do sezonu 1990/1991) i od edycji 1991/1992 grano z powrotem w dwóch grupach (tym razem już 18-zespołowych).

System dwugrupowy utrzymał się do sezonu 1998/1999 (jedynie przed edycją 1998/1999 – pod kątem planowanej reformy – zmniejszono liczbę klubów w każdej z nich do 14). W 1999 połączono obydwie grupy w jedną (aż 24-drużynową), tak więc w sezonie 1999/2000 każda z ekip rozegrała aż 46 ligowych bojów, co jest absolutnym rekordem w długiej historii polskiego futbolu i pewnie przez całe dekady takim pozostanie. Motywem przewodnim reformy PZPN była 20-zespołowa II liga polska i w sezonie 2000/2001 udało się do niego dojść. Po dwóch latach – przed sezonem 2002/2003 – zmniejszono liczbę klubów do 18. Mistrz oraz wicemistrz uzyskiwali bezpośredni awans do I ligi, natomiast drużyna z 3. miejsca rozgrywała dwumeczowy baraż z 14. zespołem I ligi. Cztery ostatnie kluby (z miejsc 15., 16., 17. i 18.) spadały bezpośrednio do starej III ligi polskiej, zaś cztery kolejne (z miejsc 11., 12., 13. i 14.) rozgrywały dwumeczowe baraże z wicemistrzami poszczególnych grup starej III ligi (o układzie poszczególnych par decydowało losowanie). W sezonie 2008/2009 nastąpiła reorganizacja rozgrywek, wskutek której nazwa I ligi przypadła drugiemu poziomowi rozgrywkowemu. Od tego czasu najwyższą klasą rozgrywkową w Polsce jest Ekstraklasa.

1 liga w od 2009 do chwili obecnej | edytuj kod

Od sezonu 2009/2010 zmieniono po raz kolejny zasady awansów i spadków. Wówczas do Ekstraklasy bezpośrednio awansowały dwie najlepsze drużyny, a do II ligi spadały cztery ostatnie kluby. Od sezonu 2014/2015 15. drużyna ligi miała szansę na utrzymanie się w I lidze, jednak w tym celu musiała rozegrać dwa mecze barażowe z 4. drużyną II ligi. Od sezonu 2018/2019 zrezygnowano z rozgrywania barażów, dlatego 15. miejsce w I lidze gwarantowało bezpośrednie utrzymanie.

W I lidze występuje 18 zespołów. Każdy rozgrywa 34 kolejki ligowe. Do grania w lidze upoważnia otrzymanie od PZPN licencji na dany sezon rozgrywkowy. Jednym z wymogów licencyjnych jest posiadanie oświetlenia na stadionie. Od 2020 roku niezbędna będzie również podgrzewana murawa.

Kolejna ważna zmiana została wprowadzona od sezonu 2019/2020. Do Ekstraklasy będą mogły awansować aż 3 kluby. Pierwsze dwa awansują bezpośrednio. Z kolei drużyny z miejsc 3–6 rozegrają między sobą mecze barażowe. Z ligi spadać będą nadal trzy drużyny.

Pierwsza Liga Piłkarska | edytuj kod

W 2014 roku przekształcono stowarzyszenie Piłkarska Liga Polska (działające od 2001) w aktywnie działające stowarzyszenie Pierwsza Liga Piłkarska (PLP) z siedzibą w PZPN. Od 2012 do 2016 prezesem PLP był Michał Listkiewicz. Od 2016 do lipca 2019 roku funkcje prezesa pełniła Martyna Pajączek. 19 lipca nowym prezesem Pierwszej Ligi Piłkarskiej został wybrany Marcin Janicki. Martyna Pajączek została wybrana na przewodniczącą komisji rewizyjnej Pierwszej Ligi Piłkarskiej.

Pierwsza Liga Piłkarska (PLP) jest związkiem piłkarskich klubów I ligi, mającym na celu rozwój współpracy pomiędzy klubami I ligi, w szczególności w zakresie podejmowania decyzji istotnych dla funkcjonowania tych rozgrywek, promocję I ligi oraz zwiększenie zainteresowania rozgrywkami I ligi wśród obecnych i potencjalnych kibiców piłki nożnej.

Ważną cechą klubów I ligi jest ich lokalność: kluby są ważne dla miejscowej społeczności, starają się przyciągać na trybuny rodziny, ale także prowadzą szkolenie piłkarskie dla dzieci i młodzieży, a jednocześnie organizują przy klubach Kluby Biznesu angażujące przedstawicieli lokalnego biznesu. Dużą rolę w życiu klubów odgrywają działania charytatywne i zaangażowanie w życie lokalnej społeczności.

1 liga w telewizji i internecie | edytuj kod

Od sezonu 2006/2007 do sezonu 2007/2008 rozgrywki były pokazywane przez Telewizję Polską na antenach TVP Sport, TVP3 oraz TVP Info[4][5]. Umowa - gwarantująca pokazywanie dwóch meczów w kolejce oraz magazynu ligowego – miała obowiązywać przez trzy sezony[6] (do czerwca 2009)[7], jednak 26 września 2008 PZPN podjął uchwałę o wypowiedzeniu umowy ze skutkiem natychmiastowym[8]. W październiku 2008 prawa medialne do "nowej" I ligi nabyła Telekomunikacja Polska S.A., która oprócz transmitowania spotkań na antenie Orange Sport i Orange Sport Info produkowała również magazyn podsumowujący każdą kolejkę. Umowa była przedłużana aż do końca sezonu 2014/2015[9]. Na początku 2015 roku PZPN podpisał 3-letnią umowę z Telewizją Polsat na pokazywanie dwóch spotkań z każdej kolejki I ligi wraz z magazynem ligowym, począwszy od sezonu 2015/2016 do sezonu 2017/2018.[10][11]. Umowa została przedłużona na kolejne 3 sezony od 2018/2019 do 2020/2021. W kwietniu 2020 roku umowa została przedłużona po raz kolejny i będzie obowiązywać do sezonu 2023/2024[12]. Mecze można oglądać na antenach Polsat Sport i Polsat Sport Extra[13][14].

Magazyn ligowy jest transmitowany w każdy poniedziałek o godzinie 20:30 na sportowych antenach Polsatu. Stałymi prowadzącymi są Marcin Feddek i Szymon Rojek, a ekspertami Janusz Kudyba i Tomasz Łapiński. Co tydzień do studia jest zapraszany gość specjalny z pierwszoligowych klubów. Wszystkie magazyny i transmitowane mecze dostępne są w serwisie IPLA. Ponadto wszystkie skróty meczów i bramki można oglądać na stronie internetowej polsatsport.pl.

Sponsorzy w 1 lidze | edytuj kod

Przez kilka miesięcy sezonu 2009/2010 sponsorem tytularnym ligi była firma bukmacherska Unibet, jednakże z powodu uchwalenia przez polski rząd ustawy antyhazardowej współpracę zakończono.

Nice 1 Liga | edytuj kod

W lutym 2017 roku Pierwsza Liga Piłkarska sfinalizowała rozmowy z firmą NICE – producentem automatyki do bram, która była sponsorem tytularnym ligi do końca czerwca 2018 roku. W tym samym czasie udało się również sfinalizować rozmowy ze sponsorem oficjalnym Fortuna Online Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o. oraz z partnerem ligi firmą OSHEE.

Fortuna 1 Liga | edytuj kod

W lipcu 2018 roku podpisano nową umowę z firmą Fortuna Online Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o, na mocy której stała się ona sponsorem tytularnym ligi na trzy kolejne sezony. Przedłużono również na kolejny sezon umowę z firmą OSHEE.

Władze Pierwszej Ligi Piłkarskiej | edytuj kod

Obecnie zarząd Pierwszej Ligi Piłkarskiej liczy dwie osoby. Prezesem jest Marcin Janicki, który od 2016 roku jest członkiem komisji ds. mediów i marketingu PZPN, a od 2017 do 2019 był także prezesem zarządu GKS GieKSa Katowice S.A.[15].

Funkcję wiceprezesa pełni Jacek Orłowski, który od 2016 roku jest członkiem zarządu Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej oraz został powołany na członka wydziału bezpieczeństwa Podkarpackiego ZPN. Od 2016 roku członek komisji ds. bezpieczeństwa na obiektach piłkarskich PZPN.

W komisji rewizyjnej zasiadają Martyna Pajączek, Tomasz Mikołajko, Zbigniew Prejs i Karol Wójcik.

Pro Junior System | edytuj kod

Na zapleczu ekstraklasy ważne jest szkolenie młodzieży w przy klubowych akademiach. Ponadto w 1 lidze w każdym meczu obowiązkowo musi grać jeden młodzieżowiec. Od sezonu 2016/2017 w 1 lidze zaczął obowiązywać program Pro Junior System, który nagradza drużyny grające zawodnikami do 21. roku życia. Klubom przyznawane są punkty za spędzony przez zawodników czas na boisku. W pierwszym sezonie dla pięciu najlepszych drużyn PZPN przewidział w sumie 4,5 mln zł, w kolejnym dla siedmiu najlepszych drużyn 6 mln zł. W sezonie 2016/2017 najwięcej punktów uzbierała Olimpia Grudziądz, rok później był to Stomil Olsztyn.

System VAR | edytuj kod

Po raz pierwszy w historii I ligi system VAR został użyty w meczu Chojniczanka ChojniceRaków Częstochowa (sezon 2017/2018).

Rozgrywki od 1949 | edytuj kod

Wymogi licencyjne | edytuj kod

Kluby, uczestniczące w tej klasie rozgrywkowej w sezonie 2018/19 muszą spełnić następujące kryteria infrastrukturalne:

Wymagania dot. stadionu | edytuj kod

  • min. 2000 miejsc siedzących (w tym min. 500 miejsc zadaszonych)
  • oświetlenie o natężeniu min. 1200 lx
  • system monitoringu wizyjnego

Wymagania dot. obiektów treningowych | edytuj kod

Minimalna infrastruktura musi obejmować :

  • dwa pełnowymiarowe boiska treningowe, o wymiarach odpowiadających wymiarom boiska głównego lub o szerokości min. 60 m i długości min. 100 m;
  • jedno pełnowymiarowe boisko ze sztuczną trawą, na użytkowanie którego zgodę wyraził właściwy Wojewódzki ZPN[16]

Fortuna 1 Liga w sezonie 2018/2019 | edytuj kod

71. edycja rozgrywek I ligi, w której rywalizuje 18 drużyn w systemie mecz i rewanż. Zmagania rozpoczęły się 20 lipca 2018, a zakończą się 19 maja 2019. Pierwszą bramkę strzelił w 13. minucie meczu Garbarnia KrakówStal Mielec zawodnik gości Martin Dobrotka (spotkanie zakończyło się wynikiem 0:2).

Mistrzowie I ligi polskiej oraz inne drużyny awansujące do ekstraklasy | edytuj kod

Polska Piłkarska 1 Liga | edytuj kod

Miejscowości reprezentowane w I lidze | edytuj kod

Lokalizacja miejscowości reprezentowanych w lidze (czerwonym punktem wyróżnione miejscowości reprezentowane przez więcej niż jeden klub)

7 klubów

6 klubów

5 klubów

4 kluby

3 kluby

2 kluby

1 klub

Pozostałe informacje | edytuj kod

  • Drużyny rezerw nigdy nie grały na drugim poziomie ligowym, niewiele jednak brakowało, by do tego doszło. W 1952 awans na ten szczebel wywalczyły bowiem w barażach Cracovia II i Legia II Warszawa. Nie zagrały jednak w tej klasie, ponieważ decyzją władz piłkarskich zostały przesunięte do specjalnie w tym celu utworzonej ligi rezerw.
  • Widzew Łódź jako jedyny zespół w historii zdołał obronić tytuł mistrza I ligi w kolejnym roku. W sezonie 2008/2009 Widzew wywalczył awans do Ekstraklasy, jednak decyzją PZPNu został karnie zdegradowany za korupcję, więc pozostał w I lidze. W kolejnym sezonie, tj. 2009/2010 Widzew ponownie wywalczył awans do najwyższego szczebla rozgrywek w Polsce i awansował, broniąc tytuł mistrzowski wywalczony w poprzednim sezonie.

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. a b Zwycięzca barażu o mistrzostwo II ligi.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nice sponsorem tytularnym rozgrywek 1 ligi (pol.). pzpn.pl, 2017-02-27. [dostęp 2017-02-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-28)].
  2. Nice I liga nową nazwą rozgrywek (pol.). 90minut.pl, 2017-02-27. [dostęp 2017-02-28].
  3. Fortuna sponsorem tytularnym 1 Ligi - Federacja - PZPN - Łączy nas piłka, „PZPN - Łączy nas piłka” [dostęp 2018-10-01]  (pol.).
  4. II liga na stałe w TVP3? (pol.). 90minut.pl, 2006-08-02. [dostęp 2017-01-30].
  5. II liga piłkarska w TVP3 i TVP Sport (pol.). wirtualnemedia.pl, 2007-08-02. [dostęp 2017-03-08].
  6. II liga przez trzy lata w TVP (pol.). 90minut.pl, 2006-12-15. [dostęp 2017-03-09].
  7. II liga w TVP (pol.). 90minut.pl, 2006-10-13. [dostęp 2017-03-09].
  8. TVP czy Orange Sport z I ligą piłkarską? (pol.). solarkurier.pl, 2008-09-29. [dostęp 2017-03-08].
  9. Mecze I ligi piłki nożnej nadal będą pokazywane w stacji Orange Sport (pol.). kurierlubelski.pl, 2013-05-22. [dostęp 2017-03-08].
  10. Polsat przejmie po Orange Sport prawa do I ligi piłkarskiej (pol.). wirtualnemedia.pl, 2015-01-19. [dostęp 2017-03-08].
  11. 1. liga żegna się z Orange sport. Od nowego sezonu mecze w Polsacie! (pol.). gol24.pl, 2015-03-27. [dostęp 2017-03-08].
  12. Totolotek Puchar Polski oraz Fortuna 1 Liga na dłużej w Telewizji Polsat! - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2020-05-18]  (pol.).
  13. Polsat wiąże się z Nice 1 .Ligą. Polsat daje stablizację klubom, „Przegląd Sportowy”, 30 września 2017 [dostęp 2018-10-01]  (pol.).
  14. Fortuna 1 Liga: Nowe zasady awansu do Ekstraklasy, Polsat Sport [dostęp 2019-07-26]  (pol.).
  15. Strona oficjalna – 1 liga, 1liga.org [dostęp 2018-10-01]  (pol.).
  16. Licencje klubowe, Polski Związek Piłki Nożnej (www.pzpn.pl) [dostęp 2018-11-19]  (pol.).
  17. a b Do 1976 Ursus był odrębnym miastem, w 1977 został włączony do Warszawy.
  18. a b W latach 1975–1997 Radzionków był dzielnicą Bytomia.
  19. W latach 1975–1994 Pszów był dzielnicą Wodzisławia Śląskiego.
  20. a b W latach 1975–1991 Rydułtowy były dzielnicą Wodzisławia Śląskiego.
  21. a b Do 1950 Lipiny były odrębną miejscowością, w 1951 zostały włączone do Świętochłowic.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "I liga polska w piłce nożnej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy