Idę do słońca


Idę do słońca w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Idę do słońca – polski film dokumentalny z 1955 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy, będący reportażem z pracowni Xawerego Dunikowskiego, a jednocześnie subiektywną formą impresji filmowej[1].

Obsada | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Idę do słońca (pol.). filmtok.pl. [dostęp 2011-05-06].
Na podstawie artykułu: "Idę do słońca" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy