Idealizm obiektywny


Idealizm obiektywny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Idealizm obiektywny – jedna z podstawowych form idealizmu obok idealizmu subiektywnego[1][2]. Idealiści obiektywni uznają istnienie realnego świata poza człowiekiem, ale uważają, że u podstawy świata leży rozum[2], że świat materialny jest produktem rozumu świata[1]. Idealizm obiektywny sprowadza świat do idei istniejących poza zjawiskami materialnymi i niezależnie od nich[3]. Idealizm ten nazywa się obiektywnym dlatego, iż uznaje istnienie określonego „obiektywnego” pierwiastka duchowego, niezależnego i odmiennego od ludzkiej świadomości[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Szachnazarow i in. 1982 ↓, s. 39.
  2. a b Spirkin 1968 ↓, s. 12.
  3. Szachnazarow i in. 1982 ↓, s. 40.
  4. Bielakow i in. 1964 ↓, s. 46.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Idealizm obiektywny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy