Iglica (architektura)


Iglica (architektura) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zwieńczony iglicą budynek Admiralicji w Sankt Petersburgu Hełm kościoła Wniebowzięcia NMP i św. Jana w Henrykowie

Iglica – zwieńczenie wieży lub hełmu w formie wysmukłego ostrosłupa lub stożka. Czasem iglicą nazywany jest również dach wieżowy o dużej wysokości[1].

W okresie gotyku wykonywano iglice ceglane lub kamienne, często ażurowe, dla baroku charakterystyczne były iglice miedziane wieńczące hełmy. Iglice były również często stosowane w architekturze rosyjskiej[2][3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojciech Skowroński: Ilustrowany leksykon architektoniczno-budowlany. Warszawa: Arkady, 2008, s. 114. ISBN 978-83-213-4515-4.
  2. Witold Szolginia: Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Architektura i Budownictwo. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1975, s. 133.
  3. Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 156. ISBN 83-01-12365-6.
Na podstawie artykułu: "Iglica (architektura)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy