Ignacy Łempicki (chargé d’affaires)


Ignacy Łempicki (chargé d’affaires) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Łempicki herbu Junosza (ur. 1766 w Warszawie, zm. po 1804) – dyplomata i wojskowy, chargé d’affaires polski w Wiedniu w latach 1793–1795.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Ignacego Czesława Łempickiego, generała adiutanta królewskiego i oficjalisty Komisji Wojskowej, oraz Marianny z domu Hiż; wnukiem pułkowników Jana Łempickiego i Jana Wilhelma Hiża[1]. Miał siostrę Eufemię[2]. Był siostrzeńcem generała Jana Augusta Hiża; bratem ciotecznym Jana i Józefa.

W latach 1776–1787 uczył się w Szkole Rycerskiej w Warszawie. W 1786 roku został chorążym wojsk koronnych[1].

Najprawdopodobniej w 1789 roku udał się do Wiednia wraz z dawnym wicekomendantem Szkoły Rycerskiej Franciszkiem Woyną (obejmującym wówczas poselstwo wiedeńskie) jako jego sekretarz[1]. W 1791 roku Ignacy Łempicki był adiutantem przy kancelarii poselstwa w Wiedniu. Po dymisji Woyny w lipcu 1793 roku objął stanowisko chargé d’affaires[1].

W czasie insurekcji kościuszkowskiej w 1794 roku kierowana przez niego placówka wiedeńska nadesłała najwięcej raportów do Wydziału Interesów Zagranicznych Rady Najwyższej Narodowej. Po upadku powstania Łempicki pozostawał w dyspozycji króla Stanisława Augusta, który w lutym 1795 wezwał go do powrotu do kraju. Pozostający od miesięcy bez pensji, Łempicki nie mógł opuścić Wiednia z powodu zadłużenia. Dopiero 25 listopada 1795 Stanisław August posłał mu niemal tysiąc dukatów wraz z listem cyrkularnym ostatecznie likwidującym polską służbę zagraniczną[1].

Łempicki osiadł w Galicji, gdzie był dziedzicem Poraża w powiecie liskim. W 1805 roku wylegitymował się ze szlachectwa w Wydziale Stanów galicyjskich[3]. Był ożeniony z Aleksandrą Olszewską. Miał córkę Marię (Mariannę), żonę Teofila Romera (1814–1894)[a][1], babkę generała Franciszka Latinika.

Uwagi | edytuj kod

  1. Teofil Romer (1814–1894) – ziemianin pochodzący z galicyjskiej rodziny drobnoszlacheckiej, skazany za udział w powstaniu krakowskim (1846) na dwanaście lat więzienia, osadzony w twierdzy Špilberk; w latach 1858–1870 dzierżawca i zarządca bieszczadzkiej wsi Rajskie. Zob. Historia wsi Rajskie. twojebieszczady.net. [dostęp 20 listopada 2018].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Łempicki Ignacy h. Junosza (ur. 1766). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XVIII. 1973, s. 326.
  2. Seweryn Uruski: Herbarz Polski. T. IX. Warszawa: 1912, s. 328–329.
  3. Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. XV. Warszawa: 1912, s. 304.
Na podstawie artykułu: "Ignacy Łempicki (chargé d’affaires)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy