Ignacy Ścibor Marchocki


Ignacy Ścibor Marchocki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Jerzy Ścibor-Marchocki herbu Ostoja (ur. 1755, zm. 29 września 1827 w Otrokowie[1]) – polski szlachcic, chorąży trembowelski, komisarz powiatu kamieneckiego. Pan na Jarmolińcach, Otrokowie, Mińkowcach na Podolu, znany z proklamowania na terenie swoich posiadłości niepodległego Księstwa Mińkowieckiego.

Syn Michała cześnika bracławskiego i Katarzyny Michałowskiej. Przeprowadził w swoich dobrach wiele reform. Między innymi zniósł pańszczyznę, ustanowił sądownictwo równe dla wszystkich obywateli swojego państwa. Zainicjował również budowę kilku szkół, szpitala, hotelu. Nakazał tytułować siebie „Dux et Redux”. Jest bohaterem powieści Juliusza Słowackiego Król Ladawy[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. dane biograficzne
  2. Dmytro Antoniuk: O „Państwie Mińkowieckim” na Podolu. kresy24.pl, 2015-12-15. [dostęp 2018-01-06].

Bibliografia | edytuj kod

  • http://www.castles.com.ua/marchocki.html
  • Sylwester Groza, „Hrabia Ścibor na Ostrowcu”, tom I–II, Warszawa 1848
  • Juliusz Słowacki, „Le roi de Ladawa”, [w:] „Dzieła wszystkie”, pod red. Juliusza Kleinera, tom VIII, Wrocław 1958
  • Wojciech Pogonowski, „Król Ladawy” [w:] „Pomocnik Historyczny”, nr 1/2009 – dodatek tygodnika „Polityka”, 7.02.2009
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ignacy Ścibor Marchocki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy