Ignacy Święcicki


Ignacy Święcicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Święcicki (ur. 28 sierpnia 1911 w Zakałużu na dzisiejszej Białorusi, zm. 20 lutego 2008 w Yorku) – porucznik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, weteran II wojny światowej, pamiętnikarz, inżynier.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Bolesława i Konstancji, urodził się w Zakałużu w powiecie Borysłów. Uczęszczał do Gimnazjum im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie, w którym zaprzyjaźnił się z przyszłym poetą Czesławem Miłoszem. Absolwent Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej.

W czasie II wojny światowej był pilotem 318 Dywizjonu Myśliwsko-Rozpoznawczego Gdańskiego. W RAF posiadał numer służbowy P-2185[1]. W uznaniu zasług wojennych odznaczony trzykrotnie Krzyżem Walecznych. Po zakończeniu działań wojennych pozostał na emigracji w USA, gdzie pracował jako projektant turbin elektrowni wodnych. Od 1949 mieszkał w Yorku.

Autor książki wspomnieniowej Listy znad Susquehanny (Wyd. Kawdruk, Warszawa, 2006 r., ​ISBN 83-916735-4-5​)[2].

Ożenił się z Anną (Hanką) Giebułtowską. Jego braćmi byli Józef Święcicki i Andrzej Święcicki.

Przypisy | edytuj kod

  1. Krzystek 2012 ↓, s. 572.
  2. Katalog WebOPAC Biblioteki Narodowej w Warszawie

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ignacy Święcicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy