Ignacy Abramowicz


Ignacy Abramowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignatij Joachimowicz Abramowicz[1] herbu Lubicz, (ur. 29 lipca 1793 w Warszawie, zm. 1867) – rosyjski generał.

Wziął udział w tłumieniu powstania listopadowego w 1831 roku[2]. W latach 1844–1851 i w 1861[1] pełnił funkcję oberpolicmajstra w Warszawie. W latach 1842–1862 był prezesem Warszawskich Teatrów Rządowych. Następcą został hr. Aleksander Jan Hauke.

Był założycielem i członkiem loży wolnomularskiej Szkoła Sokratesa.[3]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 600.
  2. Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998, s. 41.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738–1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 168.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ignacy Abramowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy