Ignacy Cieplak


Ignacy Cieplak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Cieplak (ur. 24 maja 1904, zm. 13 października 1991[1]) – porucznik kawalerii Wojska Polskiego II RP.

W 1932 ukończył Szkołę Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy. 7 sierpnia 1932 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1932 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a generał dywizji Kazimierz Fabrycy w zastępstwie Ministra Spraw Wojskowych przydzielił do 13 pułku ułanów wileńskich w Nowej Wilejce i z dniem 1 września tego roku wyznaczył na stanowisko dowódcy plutonu[2]. 1 marca 1935 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 19. lokatą w korpusie oficerów kawalerii[3].

W listopadzie 1938 rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie pod kierunkiem pułkownika dyplomowanego Mariana Porwita (XIX promocja 1938–1940). Wybuch wojny uniemożliwił mu zakończenie rozpoczętych studiów[4].

W kampanii wrześniowej 1939 walczył w sztabie Suwalskiej Brygady Kawalerii pełniąc funkcję oficera informacyjnego, a następnie oficera sztabu Zgrupowania Kawalerii generała brygady Podhorskiego i dowództwa Dywizji Kawalerii „Zaza”. Uczestniczył w bitwie pod Kockiem[5]. Po kapitulacji przebywał w niemieckiej niewoli, między innymi w Oflagu II C Woldenberg. W styczniu 1947 w Miesięczniku Wojskowym „Bellona” został opublikowany artykuł jego autorstwa zatytułowany „Bitwa pod Stalingradem”[a]. Za kampanię wrześniową został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[6]. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera BII-6-6)[7].

Grób Ignacego Cieplaka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Uwagi | edytuj kod

  1. Współautorem artykułu był podpułkownik Stanisław Świnarski, były jeniec Oflagu II C Woldenberg.

Przypisy | edytuj kod

  1. Baza-Nekrologów.pl
  2. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 9 z 15 sierpnia 1932 r., s. 347, 355, 358.
  3. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych Nr 3 z 4 marca 1935 r., s. 14.
  4. Marian Porwit, Spojrzenia poprzez moje życie, s. 438.
  5. Ludwik Głowacki, Działania wojenne ..., s. 381 i Jan Wróblewski, Samodzielna Grupa Operacyjna „Polesie” 1939, s. 201.
  6. Jan Zaborowski: Żołnierze Generała Kleeberga. Wyd. II. Warszawa: 2002, s. 92. ISBN 83-91-24627-2.
  7. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Bibliografia | edytuj kod

  • Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z 1932 i 1935
  • Grzegorz Cydzik, Ułani, ułani..., Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, ​ISBN 83-11-06879-8
  • Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ​ISBN 83-222-0377-2
  • MarianM. Porwit MarianM., Spojrzenia poprzez moje życie, Warszawa: „Czytelnik”, 1986, ISBN 83-07-01535-9, OCLC 69288255 .
  • Jan Wróblewski, Samodzielna Grupa Operacyjna „Polesie” 1939, Wydawnictwo MON, Warszawa 1989, ​ISBN 83-11-07699-6​.
Na podstawie artykułu: "Ignacy Cieplak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy