Ignacy Gałecki


Ignacy Gałecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Gałecki herbu Junosza (zm. ok. 1780) – marszałek konfederacji barskiej w sieradzkiem, poseł na Sejm Repninowski, starosta bydgoski.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Franciszka Gałeckiego, który za zgodą króla Augusta III Sasa scedował mu starostwo bydgoskie 2 stycznia 1745 r.

Początkowo nie angażował się politycznie. W bezkrólewiu 1764, wobec rozłamu w województwie sieradzkim, gdzie posiadał dobra ziemskie, nie występował jawnie ani po stronie Czartoryskich, ani po stronie partii hetmańskiej. Na elekcję nie pojechał. Politycznie uaktywnił się w 1767 r. 25 maja tego roku złożył podpis pod konfederacją lokalną (przed radomską), a 24 sierpnia - został posłem województwa sieradzkiego na Sejm Repninowski[1]. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła wrogiego realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku[2].

W konfederacji barskiej czynnie występował od 1769 r. 15 stycznia tego roku został okrzyknięty przez szlachtę wielkopolską marszałkiem konfederackim. W sierpniu 1769 r. przybył do Bydgoszczy - punktu koncentracji pułków wielkopolskich, by wziąć z nimi udział w wyprawie na Warszawę. W Łęczycy dokąd 31 sierpnia dotarli Wielkopolanie, marsz na stolicę został odwołany. W ciągu lutego i marca 1770 r. aktywność konfederatów w Wielkopolsce i na Kujawach uległa załamaniu.

Upadek konfederacji barskiej i następnie pierwszy rozbiór Polski w 1772 r. przesądziły sprawę Bydgoszczy. Miasto znalazło się pod panowaniem Królestwa Prus. Gałecki odmówił uznania władzy zaborczej i złożenia hołdu Fryderykowi II. Przypłacił to utratą dóbr posiadanych w zaborze pruskim. Jednak tytularnym starostą bydgoskim pozostał aż do swojej śmierci.

Ignacy Gałecki miał opinię człowieka majętnego, statecznego i sumiennego, ale nie żołnierza. Zmarł przed 1780 r. w Dobrej powiat turecki, gdzie był właścicielem tamtejszego majątku[potrzebny przypis]. Żonaty był z Marianną z Boruckich.

W dobrskim kościele znajduje się replika jego tablicy nagrobnej zniszczonej przez wandala w okresie międzywojennym[potrzebny przypis].

Przypisy | edytuj kod

  1. Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 33.
  2. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 666.

Bibliografia | edytuj kod

  • Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom V. Bydgoszcz 1998. ​ISBN 83-85327-42-7​, s. 35


Na podstawie artykułu: "Ignacy Gałecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy