Ignacy Krzyżanowski


Ignacy Krzyżanowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Krzyżanowski (ur. 24 grudnia 1826 w Opatowie, zm. 10 lutego 1905 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor i nauczyciel muzyki.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był uczniem Franciszka Mireckiego, a następnie studiował w Paryskim Konserwatorium. Koncertował z wielkimi sukcesami w Polsce, Francji i Anglii. W 1852 sprowadził się do Warszawy, gdzie bardzo szybko zdobył opinię jednego z najlepszych nauczycieli gry na fortepianie. Zajmował się również publicystyką muzyczną.

Twórczość Ignacego Krzyżanowskiego, choć oceniana wysoko, uległa zapomnieniu. Komponował głównie utwory fortepianowe: krakowiaki, polonezy, bagatele, mazury, nokturny i pieśni.

Wybrane kompozycje | edytuj kod

  • Sonata, op. 45
  • Wariacje
  • Andante cantabile, op. 17
  • Scherzo, op. 21
  • Romans, op. 18
  • Elegia op. 24

Dyskografia | edytuj kod

  • 2017 : Piano Works vol. 1 - Laurent Lamy - Acte Préalable AP0385 [1]
  • 2020 : Piano Works vol. 2 - Laurent Lamy - Acte Préalable AP0463 [2]

Bibliografia | edytuj kod

  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 474. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. K. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ignacy Krzyżanowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy