Ignacy Nowak (powstaniec wielkopolski)


Ignacy Nowak (powstaniec wielkopolski) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Nowak[a] (ur. 25 lipca 1891 w Kruszwicy, zm. wiosną 1940 na Ukrainie) – kapitan Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Michała i Józefy z Winnickich lub też (Winieckich)[1]. Absolwent szkoły powszechnej w Kruszwicy. W latach 1905–1913 pracował w cukrowni. Powołany do armii niemieckiej, walczył na froncie francuskim i rosyjskim, czterokrotnie ranny. Brał udział w przygotowaniach i walkach w powstaniu wielkopolskim, brał m.in. udział w wyzwalaniu Kruszwicy 3 stycznia 1919[1]. Awansował 4 czerwca 1919 na podporucznika i po zakończonych walkach powstańczych w Wielkopolsce na czele kompanii 5 Pułku Strzelców Wielkopolskich którą pomagał tworzyć a później z nią uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za udział w walkach o Łomżę w 22 sierpnia 1920 odznaczony Orderem Virtuti Militari[1].

W okresie międzywojennym uzupełnił wykształcenie w Szkole Młodszych Oficerów Piechoty przy Szkole Podchorążych Piechoty. W 1922 awansował na porucznika. Przeniesiony do 59 pułki piechoty na dowódcę kompanii. Po awansie w 1927 r. do stopnia kapitana, został przeniesiony do 17 Baonu KOP „Dawigródek” na Polesiu. Od 1930 r. służył w 70 pułki piechoty. W 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska na stanowisko kierownika II referatu poborowego[2]. 1 września 1938 – jego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „kierownik II referatu uzupełnień”. Na tym stanowisku pozostał do września 1939.

W październiku 1939 aresztowany przez NKWD, osadzony we Lwowie w więzieniu na Zamarstynowie. Został zamordowany wiosną 1940 na Ukrainie. Figuruje na liście wywózkowej 055/4 z 5 kwietnia 1940 r., poz. 82[3].

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty od 1923 z Janiną z d. Nowak, córka Danuta (1926)[1].

Awanse | edytuj kod

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Polak (red.) 1991 ↓, s. 105.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  3. Straceni na Ukrainie 1994 ↓, s. 66.
  4. M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198.

Uwagi | edytuj kod

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Ignacy II Nowak”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ignacy Nowak (powstaniec wielkopolski)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy