Ignacy Wapiński


Ignacy Wapiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ignacy Wapiński (ur. 10 sierpnia 1789 w Jarosławiu, zm. 17 grudnia 1837 w Siemierzu) – polski szlachcic, baron, katolik obrządku bizantyjsko-ukraińskiego.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 17 sierpnia 1789 roku w Jarosławiu jako syn Andrzeja i Salomei Wapińskiej z domu Juśkiewicz. Przypadły mu w dziedzictwie dobra ziemskie w Siemierzu. Zmarł 17 grudnia 1837 roku w Siemierzu.

Literatura | edytuj kod

  • Archiwum Państwowe w Zamościu:
    • Hipoteka miasta Tomaszowa Lubelskiego i powiatu tomaszowskiego.
    • Hipoteka Wużyczyn t I: 1825-1911.
  • B. Typek, 600 lat Wożuczyna. Refleksje nad walorami historycznymi i kulturowymi, [ w: ] Zamojski Kwartalnik Kulturalny, Nr 3 - 4/2009, s. 89 - 95.
Na podstawie artykułu: "Ignacy Wapiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy