Igor Szalimow


Igor Szalimow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Igor Michajłowicz Szalimow (ros. Игорь Михайлович Шалимов; ur. 2 lutego 1969 w Moskwie) – rosyjski piłkarz grający na pozycji ofensywnego pomocnika.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Szalimow wychował się w moskiewskim klubie Lokomotiw, jednak nie przebił się do pierwszego składu i został oddany do Spartaka Moskwa. W pierwszej lidze ZSRR zadebiutował w 1986 roku. W 1987 roku klub wywalczył mistrzostwo kraj, jednak Igor nie rozegrał żadnego spotkania. W 1988 roku grał już w pierwszym składzie Spartaka, ale zajął z nim dopiero 4. pozycję w lidze. W 1989 roku został mistrzem Związku Radzieckiego, a w 1991 wicemistrzem. W Spartaku wystąpił łącznie w 95 ligowych meczach i strzelił 20 goli.

Latem 1991 Szalimow wyjechał do Włoch. Został piłkarzem Foggi i drugim obok Igora Koływanowa Rosjaninem w zespole. W Serie A zadebiutował 1 września w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Interem Mediolan. W Foggi był liderem drugiej linii i zdobył 9 goli, a klub ten zakończył sezon na 9. miejscu. Forma Igora spowodowała, że latem 1992 przeszedł do Interu i w jego barwach także stał się czołowym zawodnikiem. Podobnie jak Foggi zaliczył 9 trafień w lidze oraz został z Interem wicemistrzem Włoch. W sezonie 1993/1994 był rezerwowym, a Inter zakończył ligę dopiero na 13. pozycji w tabeli. Zespół z Mediolanu dotarł jednak do finału Pucharu UEFA, w którym dwukrotnie pokonał 1:0 Casino Salzburg.

Latem 1994 Szalimow został zawodnikiem niemieckiego MSV Duisburg. Spisywał się jednak słabiej jak we Włoszech. Nie zdobył gola, a Duisburg zajmując przedostatnią pozycję spadł z pierwszej ligi do drugiej. Po sezonie Rosjanin przeszedł do szwajcarskiego FC Lugano, ale już po pół roku powrócił do Włoch, tym razem podpisując kontrakt z Udinese Calcio. Już latem 1996 trafił do Bologny, w której znów grał z Koływanowem. W 1997 roku zajął 7. pozycję w Serie A, a rok później o jedną niżej. Swój ostatni sezon (1998/1999) Szalimow rozegrał w barwach spadkowicza z Serie A, SSC Napoli, jednak klub ten nie zdołał wrócić do pierwszej ligi.

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

W reprezentacji ZSRR, Szalimow zadebiutował 13 czerwca 1990 roku w przegranym 0:2 meczu z Argentyną, rozegranym podczas Mistrzostw Świata we Włoszech. Na tym turnieju wystąpił także w wygranym 4:0 meczu z Kamerunem. W 1992 roku został powołany przez Anatolija Byszowca do kadry na Euro 92. Wystąpił tam jedynie w zremisowanym 0:0 meczu z Niemcami. Natomiast w 1996 roku na Euro 96 także zagrał w jednym meczu – z Czechami (3:3). Karierę reprezentacyjną zakończył w 1998 roku. W swojej karierze zagrał 20 razy i zdobył 2 gole dla ZSRR, 4 razy dla WNP i 23 razy (3 gole) dla Rosji.

W 1990 roku wraz z młodzieżową reprezentacją ZSRR U-21 Szalimow wywalczył mistrzostwo Europy U-21.

Kariera trenerska | edytuj kod

Szalimow zaczynał karierę trenerską w zespołach Krasnoznamiensk i Urałan Elista.

Od 2008 do 2011 był trenerem żeńskiej reprezentacji Rosji, którą prowadził na Mistrzostwach Europy w 2009.

Między 2015 a 2018 pracował w FK Krasnodar, dwukrotnie doprowadzając klub do czwartego miejsca w ligowej tabeli.

Później zatrudniony był w FK Chimki i Achmacie Groznym, z obu klubów został szybko zwolniony, nie odnosząc sukcesów.

Statystki | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Igor Szalimow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy