Iksora szkarłatna


Iksora szkarłatna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ixora coccinea w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie Dojrzewające owoce

Iksora szkarłatna (Ixora coccinea L.) – gatunek rośliny z rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Pochodzi z Indii, jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna[3]. Nazwa polska jest spolszczeniem i tłumaczeniem nazwy łacińskiej[4].

Spis treści

Morfologia | edytuj kod

Pokrój
W swojej ojczyźnie jest to niewielkie drzewo lub krzew o wzniesionych i rozgałęzionych pędach tworzących szeroką koronę. Zazwyczaj szerokość korony jest większa od wysokości: roślina osiąga wysokość do 1 m i szerokość do 1,5 m[5]
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe, liście bezogonkowe lub krótkoogonkowe, eliptyczne, ostro zakończone, błyszczące, o długości do 10 cm[4].
Kwiaty
Zebrane w 15–50 kwiatowy baldach o średnicy do 13 cm. Pojedynczy kwiat ma postać długiej rurki zakończonej 4 płatkami. Typowa, dziko rosnąca forma ma kwiaty czerwonopomarańczowe lub czerwone, ale w uprawie istnieją również kultywary o kwiatach koloru żółtego, łososiowego lub różowego[4].
Owoc
Czarny, podobny do wiśni pestkowiec o długości 11–12 mm[5].

Zastosowanie | edytuj kod

  • Roślina ta jest powszechnie uprawiana w krajach azjatyckich o klimacie tropikalnym jako roślina ogrodowa (strefy mrozoodporności 11–12)[5]. Ze względu na klimat w Polsce może być uprawiana tylko w szklarniach lub w pomieszczeniach jako roślina pokojowa i nie osiąga takich rozmiarów, jak w swoich naturalnych warunkach. W naturalnych warunkach kwitnie cały czas, w Polsce uprawiana w pomieszczeniach zakwita tylko w lecie[4].
  • Jej kwiatostany przez wyznawców hinduizmu są często ofiarowywane bóstwu Śiwa. Sama nazwa łacińska Ixora pochodzi od sanskryckiego słowa Iśwara, będącym określeniem tego boga[4].
  • W medycynie ludowej w Indiach jest wykorzystywana jako roślina lecznicza[4].

Uprawa | edytuj kod

Roślina w Polsce trudna do uprawy. Aby dobrze się rozwijała i zakwitała, muszą być spełnione ściśle określone wymagania co do ilości światła, rodzaju, kwasowości i wilgotności podłoża oraz temperatury[4].

Światło
Wymaga bardzo dużo słońca, którego w pomieszczeniach jest dla niej zbyt mało. Trzymana cały czas w pomieszczeniach rośnie słabo i nie zakwita. W związku z tym od późnej wiosny przez całe lato należy roślinę trzymać na zewnątrz pomieszczeń, w dobrze oświetlonym miejscu[4].
Podłoże
Najlepiej rośnie na próchnicznym, żyznym i lekko kwaśnym podłożu, a przy tym jest bardzo wrażliwa na zmianę pH. Podlewanie wodą wodociągową, która zazwyczaj zawiera wiele soli wapnia, powoduje zmianę odczynu gleby i dlatego należy podlewać wodą lekko zakwaszoną, deszczówką lub przynajmniej wodą dobrze odstaną[4].
Wilgotność
Wymaga również stałej wilgotności podłoża, a równocześnie nadmiar wody w glebie powoduje gnicie korzeni. Aby zapewnić jej wymaganą wilgotność doniczka powinna mieć drenaż, a ziemię w doniczce należy zmieszać z korą[4].
Nawożenie
Roślina wymaga nawożenia, jednak powinny to być nawozy zawierające jak najmniej wapnia[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-27].
  2. a b The Plant List. [dostęp 2012-06-28].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2012-05-28].
  4. a b c d e f g h i j k Ixora coccinea. [dostęp 2012-06-29].
  5. a b c GeoffreyG. Burnie GeoffreyG. i inni, Botanica : ilustrowana, w alfabetycznym układzie, opisuje ponad 10 000 roślin ogrodowych, Niemcy: Könemann, Tandem Verlag GmbH, 2005, ISBN 3-8331-1916-0, OCLC 271991134 .
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Iksora szkarłatna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy