Ilja Sielwinski


Ilja Sielwinski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ilja Sielwinski (ros. Илья Львович Сельвинский ur. 12 października/24 października 1899 w Symferopolu, zm. 22 marca 1968 w Moskwie) — rosyjski pisarz i poeta, przedstawiciel konstruktywizmu w literaturze.

Życiorys | edytuj kod

Uczeń gimnazjum Evpatorii.

Pochodził z rodziny krymczackiej. Jego ojciec, Lew Sielwinski, brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej, a następnie handlował futrami i skórami zwierząt futerkowych.

Sielwinski rozpoczął naukę w szkole podstawowej w Eupatorii, w latach 1915–1919 w gimnazjum. Już w roku 1915 zaczął publikować swoje utwory, najczęściej w gazecie „Ewpatorijskije nowosti”.

W okresie rewolucji październikowej uczestniczył w walkach, w okresie wojny domowej walczył w szeregach Armii Czerwonej. Po powrocie do cywila zarabiał na życie między innymi jako tragarz, model malarski, dziennikarz i zapaśnik cyrkowy.

W roku 1923 Sielwinski ukończył studia na wydziale nauk społecznych Uniwersytetu Moskiewskiego. Został przywódcą grupy konstruktywistów, do której należeli Edward Bagricki, Władimir Ługowski, Wiera Inber, Borys Łapin, Borys Agapow i Eugeniusz Gawriłowicz. W latach 1927–30 prowadził gwałtowną polemikę z Władimirem Majakowskim, lecz zakończył ją samokrytyką, po czym został spawaczem w elektrowni.

W roku 1933 uczestniczył w wyprawie arktycznej statku "Czeluskin".

Muzeum Sielwinskiego w Symferopolu

W okresie wielkich czystek, 21 kwietnia 1937, ukazało się postanowienie Biura Politycznego KC WKP(b) “O sztuce Ilji Sielwinskiego Umka-biały niedźwiedź”:

  1. Zdjąć z repertuaru sztukę I. Sielwinskiego „Umka-biały niedźwiedź” wystawioną przez moskiewski „Teatr Rewolucji” jako antyartystyczną i niegodną teatru radzieckiego,
  2. Zwrócić uwagę tow. Kierżencewowi na słabość kontroli Komitetu ds. sztuki odnośnie do repertuaru teatrów moskiewskich
  3. Ogłosić w gazetach (w kronice) komunikat o zdjęciu z repertuaru sztuki I. Sielwinskiego „Umka-biały niedźwiedź"

Pretekstem do tej nagonki stał się list grupy Czukczów, uważających, że treść sztuki ich obraża.

W latach czterdziestych pisał wierszem sztuki o tematyce historycznej. W okresie II wojny światowej walczył na froncie i dosłużył się stopnia podpułkownika.

W latach pięćdziesiątych redagował na nowo swoje utwory z lat dwudziestych.

W latach 1971–74 ukazało się pośmiertnie wydanie dzieł zebranych Sielwinskiego w sześciu tomach.

Bibliografia | edytuj kod

  • О. Резник: Жизнь в поэзии. Творчество Ильи Сельвинского. M.: 1972. (ros.)
  • О Сельвинском: Воспоминания [Сост. Ц. А. Воскресенская, И. П. Сиротинская]. M.: 1982. (ros.)
  • Jadwiga Szymak-Reiferowa, Twórczość Ilji Sielwinskiego na tle teorii konstruktywizmu (1915-1930), Wrocław–Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1965, 142 s. (seria: Prace Komisji Słowianoznawstwa Oddziału PAN w Krakowie, nr 8).
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ilja Sielwinski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy