Indeks górny


Indeks górny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania „Dwójka” w indeksie górnym

Indeks górny lub frakcja górna (ang. superscript) – formatowanie znaku polegające na podniesieniu dolnej linii znaku względem znaków sąsiadujących i zmniejszeniu jego rozmiaru. Indeks górny jest często stosowany w formułach matematycznych, np. y = x2, chemicznych, np. H+ + OH, izotopów: 235U lub jako oznaczenie przypisu.

Znaki w indeksie górnym zdefiniowane w Unikodzie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Indeks górny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy