Indus


Indus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Indus (dewanagari सिन्धु नदी , trl. sindhu nadī ) – rzeka w Chinach, Indiach i Pakistanie.

Wypływa spod góry Kajlas w Transhimalajach na północ od jeziora Mapam Yumco. Ma długość 3180 kilometrów. Powierzchnia dorzecza 960 tys. km². W górnym biegu płynie głęboką doliną, pomiędzy Himalajami a Hindukuszem. W środkowym i dolnym biegu tworzy szeroką dolinę, rozpościerającą się w zachodniej części Niziny Hindustańskiej (na krawędzi pustyni Thar). Uchodzi do Morza Arabskiego tworząc deltę o powierzchni około 8 tys. km²[1].

Głównymi dopływami Indusu są: Satledź (Pańdżnab; lewy dopływ), Gilgit i Kabul (prawe dopływy). Od marca do września stan wód wysoki, związany z roztopem śniegów w strefie górnego biegu i monsunami w dolnym biegu. Od grudnia do lutego stan wód niski. Od miasta Dera Ismail Khan żeglowna. W 1973 miała miejsce katastrofalna powódź spowodowana wylewającym Indusem[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Encyklopedia Powszechna PWN. T. 2. G-M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 276.
Kontrola autorytatywna (rzeka):
Na podstawie artykułu: "Indus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy