Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu


Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Medaliści indywidualnych mistrzostw świata na żużlu (1936–1994) Olle Nygren Barry Briggs Od lewej: Ronnie Moore, Igor Plechanow i Barry Briggs Ivan Mauger Edward Jancarz Sören Sjösten Ole Olsen Bernt Persson Zenon Plech Anders Michanek John Louis Peter Collins Malcolm Simmons Gordon Kennett Scott Autrey Michael Lee Dave Jessup Billy Sanders Bruce Penhall (z lewej) Tommy Knudsen Les Collins Erik Gundersen Hans Nielsen (w żółtym kasku) Sam Ermolenko Simon Wigg Jeremy Doncaster Per Jonsson Gert Handberg (czerwony kask) i Gary Havelock (żółty kask) Craig Boyce Medaliści Grand Prix IMŚ na żużlu (od 1995) Hans Nielsen (w żółtym kasku) Sam Ermolenko Billy Hamill Greg Hancock Tomasz Gollob Jimmy Nilsen (pierwszy od lewej) Mark Loram Jason Crump Ryan Sullivan Leigh Adams Nicki Pedersen Emil Sajfutdinow Andreas Jonsson Chris Holder Tai Woffinden Krzysztof Kasprzak Bartosz Zmarzlik Jason Doyle Patryk Dudek Fredrik Lindgren

Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu (ang. Speedway World Championship) – coroczna seria turniejów, wyłaniająca najlepszych z grona żużlowców. Prowadzone są przez Międzynarodową Federację Motocyklową od 1936 roku. Turnieje finałowe poprzedzone są zazwyczaj skomplikowanym systemem eliminacji krajowych i międzynarodowych. Do 1994 roku mistrza wyłaniano podczas finału jednodniowego, od 1995 roku najlepsi zawodnicy uczestniczą w cyklu turniejów Grand Prix IMŚ – mistrzem zostaje zwycięzca klasyfikacji generalnej cyklu.

Spis treści

Wstęp | edytuj kod

Sport żużlowy zaczęto uprawiać na początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Pierwsze zawody na torach miękkich organizowano w tym kraju i Kanadzie od 1909 roku. Pierwsze nowoczesne zawody w zorganizowanej formie rozegrano 15 grudnia 1923 roku w australijskim West Maitland[1]. W 1928 roku do Anglii przybyła grupa australijskich żużlowców, którzy w lutym tego roku na torze King Oak leżącym w lesie Epping Forest w pobliżu miejscowości Epping zorganizowali pierwsze żużlowe zawody w Europie[2][3]. W 1929 roku w Anglii powstała pierwsza na świecie regularna liga żużlowa, British Elite League[4].

W tym samym roku brytyjskie czasopismo The Star zorganizowało zawody o nazwie Star Rider's Championship, pełniące rolę nieoficjalnych mistrzostw świata. W pierwszej edycji, z powodu dysproporcji między poziomem zawodników, podzielono ich na dwie grupy – brytyjską i australijsko-amerykańską. Zwycięzcą pierwszej z tych grup został Roger Frogley, a drugiej Australijczyk Frank Arthur. Rok później organizatorzy zdecydowali się połączyć obie grupy w jedną. W 1931 roku zmieniono formułę zawodów, w myśl której o zwycięstwo w zawodach w dwudziestu biegach rywalizować miało szesnastu zawodników. Ostatnią edycję tych zawodów rozegrano w 1935 roku[5].

W 1936 roku na stadionie Wembley w Londynie wyłoniono pierwszych medalistów indywidualnych mistrzostw świata na żużlu. W eliminacjach tych zawodów wystartowali reprezentanci 11 państw[5]. Ostatecznie, rozegrany 10 września, turniej finałowy wygrał Australijczyk Bluey Wilkinson. Pierwszym indywidualnym mistrzem świata został jednak jego rodak Lionel van Praag, gdyż w klasyfikacji końcowej liczyły się również wyniki z eliminacji, w których van Praag zdobył 12 punktów. Srebrnym medalistą został Brytyjczyk Eric Langton, a brązowym Wilkinson[6].

Zawody od tego momentu odbywają się corocznie, z wyjątkiem lat 1939–1948, gdy, z powodu II wojny światowej i jej następstw, indywidualnych mistrzostw świata nie organizowano[a]. Początkowo kontrolę nad zawodami sprawował Angielski Związek Motocyklowy, który ustalał regulaminy rozgrywek. W wyniku tego do 1960 roku włącznie wszystkie finały odbywały się na londyńskim stadionie Wembley. W 1956 roku, z inicjatywy Polski, Norwegii i Szwecji, w Międzynarodowej Federacji Motocyklowej powołano specjalną Podkomisję Wyścigów Torowych, która przejęła kontrolę nad organizacją zawodów[3].

W latach 1936–1994, z wyjątkiem roku 1987, gdy turniej finałowy trwał 2 dni[7], medalistów indywidualnych mistrzostw świata wyłaniał jednodniowy turniej finałowy[b]. W 1995 roku Międzynarodowa Federacja Motocyklowa zmieniła zasady wyłaniania najlepszych zawodników na świecie i, w miejsce jednodniowego turnieju finałowego, wprowadziła cykl Grand Prix. W pierwszej edycji tych zawodów rozegrano 6 rund, a mistrzem świata został Duńczyk Hans Nielsen. Od tego czasu liczba rund w jednym sezonie zwiększa się[8], w 2019 roku było to 10 zawodów[9].

Czterokrotnie zdarzyło się, że całe podium mistrzostw zajmowali reprezentanci tego samego kraju. Pierwszy raz taka sytuacja miała miejsce w 1937 roku, kiedy wszystkie medale zdobyli reprezentanci Stanów Zjednoczonych. Drugi raz do takiej sytuacji doszło w 1949 roku, gdy całe podium zajęli zawodnicy z Wielkiej Brytanii. Kolejny tego typu przypadek miał miejsce w 1961 roku, kiedy to wszystkie krążki zdobyli zawodnicy reprezentujący Szwecję. Po raz czwarty i ostatni w historii taka sytuacja miała miejsce w 1988 roku, gdy trzej najlepsi zawodnicy na świecie reprezentowali Danię. Od momentu wprowadzenia cyklu Grand Prix nie zdarzyło się jeszcze ani razu, aby wszyscy trzej medaliści całego cyklu reprezentowali ten sam kraj.

Medaliści indywidualnych mistrzostw świata na żużlu | edytuj kod

Klasyfikacja medalowa | edytuj kod

Według zawodników | edytuj kod

Poniższa tabela zawiera zestawienie zawodników, którzy zdobyli przynajmniej jeden medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu.

W ciągu 74. edycji indywidualnych mistrzostw świata na żużlu tytuł mistrza świata zdobyło łącznie 36 zawodników z 8 krajów[80]. Łącznie najwięcej medali (12) zdobył Duńczyk Hans Nielsen. Najwięcej tytułów mistrzowskich (6) w historii zdobyli Szwed Tony Rickardsson i Nowozelandczyk Ivan Mauger[81]. Najwięcej srebrnych medali (6) zdobył Nielsen, a najwięcej brązowych (4) Polak Tomasz Gollob[80]. W sumie medale zdobywało 90 żużlowców.

Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową. Dodatkowo przy zawodnikach zakwalifikowanych do cyklu Grand Prix w sezonie 2020 postawiono gwiazdkę.

Według państw | edytuj kod

W poniższej tabeli przedstawione zostały państwa, których reprezentanci zdobyli przynajmniej jeden medal indywidualnych mistrzostw świata na żużlu.

Rekordy | edytuj kod

Najmłodsi mistrzowie świata | edytuj kod

Według wieku | edytuj kod

Według tytułu | edytuj kod

Najstarsi mistrzowie świata | edytuj kod

Według wieku | edytuj kod

Według tytułu | edytuj kod

Żużlowcy, którzy zdobywali mistrzostwa świata z rzędu | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. W 1939 roku zorganizowano eliminacje, w których wyłoniono finalistów, jednak z powodu wybuchu II wojny światowej turniej finałowy został odwołany.
  2. a b c d W latach 1936–1938 o końcowej klasyfikacji indywidualnych mistrzostw świata decydowała łączna liczba punktów zgromadzona w eliminacjach i turnieju finałowym.
  3. Finał dwudniowy, punkty zawodników sumowano.
  4. Po zakończeniu turnieju w organizmie Shawna Morana wykryto niedozwolone środki dopingujące, w wyniku czego został on zdyskwalifikowany. Jednocześnie Międzynarodowa Federacja Motocyklowa zdecydowała o nie zmienianiu klasyfikacji końcowej zawodów i nie przyznaniu srebrnego medalu żadnemu z zawodników.
  5. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale indywidualnych mistrzostw świata.

Przypisy | edytuj kod

  1. Żużel (pol.). arenasportu.pl. [dostęp 2011-05-19].
  2. PAY A VISIT TO THE SPEEDWAY MUSEUM (ang.). retro-speedway.com. [dostęp 2011-05-19].
  3. a b Mała Encyklopedia Sportu. T. 2: L - Ż. Warszawa: Sport i Turystyka, 1987, s. 690-693. ISBN 83-217-2564-3.
  4. Historia: początki żużla w Europie (pol.). zuzelend.com. [dostęp 2011-05-19].
  5. a b Star Rider's Championship (pol.). sportowefakty.pl, 2010-11-01. [dostęp 2011-05-19].
  6. a b c d e 1936–1939 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  7. a b 1987 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  8. Speedway Grand Prix (pol.). speedway.torun.pl. [dostęp 2011-05-20].
  9. Speedway World Championships (ang.). speedwaygp.com. [dostęp 2019-10-06].
  10. 1949 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  11. 1950 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  12. 1951 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  13. 1952 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  14. 1953 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  15. 1954 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  16. 1955 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  17. 1956 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  18. 1957 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  19. 1958 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  20. 1959 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  21. 1960 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  22. 1961 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  23. 1962 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  24. 1963 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  25. 1964 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  26. 1965 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  27. 1966 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  28. 1967 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  29. 1968 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  30. 1969 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  31. 1970 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  32. 1971 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  33. 1972 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  34. 1973 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  35. 1974 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  36. 1975 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  37. 1976 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  38. 1977 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  39. 1978 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  40. 1979 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  41. 1980 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  42. 1981 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  43. 1982 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  44. 1983 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  45. 1984 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  46. 1985 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  47. 1986 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  48. 1988 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  49. 1989 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  50. 1990 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  51. 1991 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  52. 1992 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  53. 1993 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  54. 1994 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-03].
  55. 1995 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  56. 1996 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  57. 1997 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  58. 1998 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  59. 1999 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  60. 2000 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  61. 2001 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  62. 2002 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  63. 2003 (ang.). speedway.org. [dostęp 2011-05-04].
  64. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2004 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  65. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2005 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  66. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2006 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  67. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2007 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  68. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2008 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  69. KLASYFIKACJA KOŃCOWA GRAND PRIX 2009 (pol.). przegladzuzlowy.pl. [dostęp 2011-05-04].
  70. KLASYFIKACJA GRAND PRIX 2010 (pol.). espeedway.pl. [dostęp 2011-05-04].
  71. Klasyfikacja SGP/IMŚ (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2011-10-10].
  72. 2012 FIM SPEEDWAY WORLD CHAMPIONSHIP STANDINGS (ang.). speedwaygp.com. [dostęp 2012-10-06].
  73. Tai Woffinden mistrzem świata, Adrian Miedziński najlepszy na Motoarenie! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-10-05].
  74. Krzysztof Kasprzak najlepszy w Grand Prix Polski! Jarosław Hampel na podium! (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2014-10-12].
  75. Peter Kildemand walczył do końca. Zobacz klasyfikację końcową cyklu GP (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2015-10-24].
  76. Wielki sukces Zmarzlika, dramat Janowskiego. Zobacz klasyfikację generalną cyklu (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-10-22].
  77. Wielki sezon Jasona Doyle’a. Zobacz klasyfikację końcową cyklu Grand Prix (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-10-28].
  78. Tai Woffinden po raz trzeci! Zobacz klasyfikację końcową cyklu Grand Prix (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2018-10-06].
  79. Żużel. Bartosz Zmarzlik mistrzem świata! Klasyfikacja końcowa cyklu Grand Prix (pol.). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2019-10-06].
  80. a b Damian Woźniak: Co mówią liczby, czyli kto najlepszym żużlowcem w historii? (pol.). sportowefakty.pl, 2010-11-14. [dostęp 2011-05-21].
  81. Złoci medaliści IMŚ na żużlu (pol.). sportowefakty.pl, 2008-04-24. [dostęp 2011-05-21].
Na podstawie artykułu: "Indywidualne mistrzostwa świata na żużlu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy