Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu


Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu (ang. Individual Speedway European Championship) – żużlowe rozgrywki, organizowane corocznie od 2001 r. przez FIM Europe.

Udział w mistrzostwach Europy biorą zawodnicy z krajów europejskich. W latach 2001–2012 nie brała w nich udziału światowa czołówka zawodników, uczestnicząca w cyklu Grand Prix IMŚ. W 2013 roku pierwszy raz w historii wzięli udział zawodnicy z cyklu Grand Prix IMŚ, dzięki czemu znaczenie tych rozgrywek wzrosło.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Do 2012 roku w zawodach startowali zawodnicy, których często próżno było szukać w największych międzynarodowych imprezach. Dopiero od momentu przejęcia mistrzostw przez firmę One Sport zyskały one należny im prestiż. Indywidualne Mistrzostwa Europy w 2013 roku zyskały nową jakość. Zamiast w jednodniowym finale, najlepsi żużlowcy Starego Kontynentu walczą o tytuł, medale i nagrody finansowe w serii czterech turniejów finałowych. A wszystko to można śledzić na żywo w telewizji Eurosport.

Firma One Sport - organizator Speedway Euro Championship oraz Speedway Best Pairs Cup - zaprosiła w pierwszej edycji do udziału w rywalizacji Tomasza Golloba, Nickiego Pedersena oraz Emila Sajfutdinowa. Pomimo kilku punktowej przewagi przed ostatnim turniejem w Rzeszowie, złotego medalu nie wywalczył Nicki Pedersen, a genialnie jadący tamtego dnia Martin Vaculík. 18 punktów Słowaka i słabsza dyspozycja Duńczyka spowodowały, że to Vaculík wywalczył złoto mistrzostw Europy 2013. Do cyklu 2014 awansował jeszcze Grigorij Łaguta.

2014 rok należał do Emila Sajfutdinowa. Rosjanin dokończył zatem dzieła, które rozpoczął już w zeszłym roku. Wówczas po dwóch turniejach miał na swoim koncie dwa zwycięstwa i pewnie zmierzał po złoto. Niestety, przytrafiła się groźna kontuzja, która spowodowała zakończenie sezonu w wykonaniu zawodnika z Baszkirii. W tamtym sezonie, Sajfutdinow dokończył dzieła, które zaczął rok wcześniej. Złoto mistrzostw Europy zadedykował swojemu zmarłemu ojcu, a w kolejnym cyklu chciał obronić tytuł i zapisać się po raz kolejny w kartach historii mistrzostw Europy.

Rozgrywki cyklu SEC 2015 znów toczyły się pod dyktando „Rosyjskiej Torpedy”. Sajfutdinow jeździł od początku bardzo równo, ale co najważniejsze na najwyższym poziomie. Genialne zawody w Toruniu, czy szwedzkiej Kumli, gdzie wywalczył komplet 18 punktów świadczą o tym najlepiej. Rosjanin po raz drugi z rzędu stanął na najwyższym stopniu podium, ale jak sam zapowiadał, nadal czuł głód zwycięstw i w 2016 roku chciał być po raz kolejny królem „Starego Kontynentu”.

Cykl SEC 2016 był niezwykle emocjonujący, a przede wszystkim wyrównany. Walka o tytuł Indywidualnego Mistrza Europy oraz o miejsce w przyszłorocznym cyklu Speedway Euro Championship toczyła się do ostatniego biegu finałowej rundy rozgrywanej w Rybniku. Ostatecznie tytuł Mistrza Europy wywalczony został przez Duńczyka Nickiego Pedersena, a dwukrotny Indywidualny Mistrz Europy, Rosjanin Emil Sajfutdinow nie znalazł się nawet w czołowej piątce.

Medaliści | edytuj kod

Klasyfikacja medalowa | edytuj kod

Według zawodników | edytuj kod

Pogrubioną czcionką – zostali zaznaczeni zawodnicy, którzy kontynuują karierę żużlową.

Według państw | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Indywidualne mistrzostwa Europy na żużlu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy