Inkluzje organiczne w bursztynie


Inkluzje organiczne w bursztynie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przykład inkluzji w bursztynie bałtyckim. Skamieniała mrówka sprzed 40 mln lat. Inkluzja muchówki w bursztynie.

Inkluzje organiczne w bursztynieskamieniałe organizmy zachowane w kopalnej żywicy.

W żywicy różnych drzew mogą ugrzęznąć zarówno żywe organizmy, jak i martwe. Jeśli żywica otoczy cały organizm, odcinając go od tlenu, to dochodzi do utrwalenia takiego organizmu i powstania skamieniałości. Wśród inkluzji organicznych w bursztynie przeważają drobne zwierzęta, a wśród nich dominują owady, dość liczne są pajęczaki. Inne zwierzęta spotyka się w bursztynie sporadycznie.

Najstarsze inkluzje organiczne pochodzą z triasowych bursztynów, a najmłodsze z czwartorzędowych kopali. Szczególnie liczne i dobrze zachowane są inkluzje organizmów z bursztynu bałtyckiego (eocen), dominikańskiego (oligocen-miocen) oraz libańskiego (kreda). Ponieważ takie inkluzje są często znakomicie zachowane, to stanowią cenne źródło badawcze w paleontologii, zwłaszcza paleoentomologii, w tym w zakresie rekonstruowania ewolucji owadów i pajęczaków. Dlatego placówki naukowe, w tym muzea, gromadzą duże kolekcje inkluzji organicznych zawartych w różnowiekowych bursztynach. Inkluzje takie są również poszukiwane przez kolekcjonerów i wykorzystywane w jubilerstwie.

W Polsce duże kolekcje inkluzji zwierzęcych, roślinnych i grzybów posiadają i eksponują:

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona ISiEZ PAN Kraków [1]
  2. Strona Uniwersytetu Gdańskiego [2]
  3. Muzeum Ziemi PAN [3] i [4]

Bibliografia | edytuj kod

  • E. Krzemińska, W. Krzemiński, J-P. Haenni, Ch. Dufour, 1993: W bursztynowej pułapce. Muzeum Przyrodnicze ISiEZ PAN, Kraków. ​ISBN 83-900337-7-1
Na podstawie artykułu: "Inkluzje organiczne w bursztynie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy