Innico Caracciolo (1642–1730)


Innico Caracciolo (1642–1730) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Innico Caracciolo (ur. 9 lipca 1642 w Martina France, zm. 6 września 1730 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 9 lipca 1642 roku w Martina France, jako syn Francesca i Beatrice Caracciolów[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Był członkiem inkwizycji maltańskiej i referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur[1]. Przyjął święcenia subdiakonatu i odmówił przyjęcia arcybiskupstwa Kapui[1]. 25 lutego 1697 roku został wybrany biskupem Aversy, a 24 marca przyjął sakrę[2]. Został również asystentem Tronu Papieskiego i nuncjuszem nadzwyczajnym w Konfederacji Szwajcarskiej[1]. 29 maja 1715 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynała prezbitera została ogłoszona na konsystorzu 16 grudnia 1715 roku i otrzymał kościół tytularny San Tommaso in Parione[2]. Zmarł 6 września 1730 roku w Rzymie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Innico Caracciolo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-04-05].
  2. a b c Innico Caracciolo (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-05].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Innico Caracciolo (1642–1730)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy