Innocenty I


Innocenty I w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Innocenty I (ur. w Albano, zm. 12 marca 417 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego, 40. papież od 21 grudnia 401 do 12 marca 417[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Innocenty urodził się w Albano koło Rzymu. Jego ojcem był papież Anastazy I[2]. Popierał patriarchę Konstantynopola w sporze z cesarzem wschodnim Arkadiuszem I. Udzielił swojego poparcia Janowi Chryzostomowi i Hieronimowi[1]. Kiedy ten pierwszy umarł na wygnaniu, papież zerwał stosunki z Kościołem wschodnim[1].

17 czerwca 415 roku powierzył biskupstwo Tesalonik Rufusowi i dzięki temu stał się realnym założycielem wikariatu papieskiego na tamtym terenie[1]. Nie uznawał usunięcia patriarchy w 404 roku, ani jego następcy Arsacjusza z Tyru. Podjął działania mające zorganizować życie w Rzymie po złupieniu przez barbarzyńców w 410 roku. Zwołał Synod w 417 roku w wyniku którego ekskomunikowany został mnich Pelagiusz. Potępienie herezji pelagiańskiej wywołało reakcję św. Augustyna, którego komentarze dotyczące tego wydarzenia weszły do mowy potocznej:

Innocenty I rozstrzygnął sprawy dotyczące liturgii i kościoła (zachowało się 36 listów)[1]. Umocnił znaczenie stolicy Piotrowej. Wybudował bazylikę męczenników Gerwazego i Protazego.

Innocenty I zmarł w Rzymie i został pochowany na cmentarzu Poncjata.

Wspominano go 28 lipca[2], nowe Martyrologium powróciło do daty 12 marca.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 58-59. ISBN 83-06-02633-0.
  2. a b Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 26. ISBN 83-7006-437-X.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Innocenty I" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy