Instrumentoznawstwo


Instrumentoznawstwo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instrumentoznawstwo − dział nauki z dziedziny sztuk muzycznych w dyscyplinie teoria muzyki, którego przedmiotem jest ogół instrumentów muzycznych (współczesnego oraz dawnego instrumentarium muzycznego) pod kątem ich budowy, konstrukcji, pochodzenia oraz wykorzystania w praktyce (patrz: instrumentacja).

Instrumentoznawstwo jest przedmiotem wykładanym w ramach programu nauczania szkół muzycznych na poziomie średnim (często w ramach przedmiotu literatura muzyczna lub historia muzyki) i wyższym (jako osobny przedmiot), obejmującym swoim zakresem również zarys historii, konstrukcji i klasyfikacji instrumentów muzycznych.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Krzysztof Baculewski et al: Encyklopedia muzyki. Pod redakcją Andrzeja Chodkowskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2006. ISBN 978-83-01-13410-5.
Na podstawie artykułu: "Instrumentoznawstwo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy