Instytut Kultury Europejskiej w Gnieźnie


Na mapach: 52°31′58″N 17°35′00″E/52,532778 17,583333

Instytut Kultury Europejskiej w Gnieźnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Dziedziniec Kolegium

Instytut Kultury Europejskiej, dawniej Kolegium Europejskie im. Jana Pawła II, Collegium Europaeum Gnesnense (IKE, CEG) – jednostka podstawowa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, mająca swoją siedzibę w Gnieźnie. Uczelnia powstała w 2000 roku[1]. Obecnie dyrektorem jest prof. zw. dr hab. Leszek Mrozewicz.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Instytut powstał jako Collegium Europaeum Gnesnense - Kolegium Europejskie 12 marca 2000 roku, dekretem erekcyjnym Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego[1]. W tym samym roku rozpoczęto budowę kompleksu budynków przy ulicy Kostrzewskiego. Pierwszą, tymczasową siedzibą był jeden z budynków Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego. 2 czerwca 2003 roku oddano do użytku kompleks trzech budynków - części dydaktycznej, akademika ze stołówką oraz sali sportowej. 30 maja 2005 Senat Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu nadał Kolegium Europejskiemu w Gnieźnie imię Jana Pawła II[2]. Dnia 29 czerwca 2009 Senat Uniwersytetu zdecydował o powołaniu w Gnieźnie Instytutu Kultury Europejskiej, który rozpoczął działalność z dniem 1 września 2009[2]. W latach 2004-2015 Instytut wraz z I Liceum Ogólnokształcącym w Gnieźnie prowadził eksperyment pedagogiczny klasa akademicka, jako jeden z profili nauczania[3]. Uczniowie uczestniczyli w wykładach i konferencjach, organizowanych przez Instytut oraz mieli własne zajęcia z komunikacji europejskiej z wykładowcami Instytutu[4]. Instytut angażuje się także w przygotowanie zjazdów gnieźnieńskich[5].

Struktura Instytutu | edytuj kod

Dyrektorzy | edytuj kod

Pierwszym dyrektorem ówczesnego Kolegium Europejskiego, w latach 2000-2008 był dr hab. Aleksander Mikołajczak, prof. UAM. Drugim, obecnym jest prof. Leszek Mrozewicz. Funkcję zastępcy dyrektora pełni dr hab. Marek Kaźmierczak, prof. UAM[6].

Pracownicy | edytuj kod

W Instytucie zatrudnionych jest trzynastu pracowników samodzielnych, w tym czterech profesorów zwyczajnych, siedmiu profesorów nadzwyczajnych UAM oraz dwóch doktorów habilitowanych. Ponadto Instytut posiada trzynastu adiunktów ze stopniem doktora[6].

Zakłady | edytuj kod

Program dydaktyczny | edytuj kod

Obecnie Instytut Kultury Europejskiej prowadzi studia stacjonarne pierwszego stopnia na kierunkach:

  • komunikacja europejska
  • cywilizacja zachodnioeuropejska
  • projektowanie kultury

Ponadto kierunek komunikacja europejska prowadzony jest w ramach studiów stacjonarnych i niestacjonarnych drugiego stopnia. Pozostałe kierunki odbywają się również w ramach studiów niestacjonarnych pierwszego stopnia[8].

Budynki uczelnianie | edytuj kod

Kompleks budynków IKE został oddany do użytku z dniem 2 czerwca 2003 roku. W skład budynku dydaktycznego, na jego trzech kondygnacjach mieszczą się różnej wielkości sale wykładowe, pracownie komputerowe, pomieszczenia dla władz uczelni i jej administracji, pokoje pracowników naukowych. Znajduje się w nim także biblioteka z magazynem, mogącym pomieścić pięćdziesiąt tysięcy woluminów oraz czytelnią przygotowaną do jednoczesnego przyjęcia ponad pięćdziesięciu studentów[2]. Drugim budynkiem jest akademik wraz ze stołówką. W trzecim budynku znajduje się sala sportowa[1].

Publikacje | edytuj kod

Instytut zajmuje się regularną publikacją:

  • Studia Europaea Gnesnensia - wydawane w ramach teorii i badań interdyscyplinarnych[9]
  • Acta Humanistica Gnesnensia[10]
  • Opuscula Gnesnensia - zawierające wykłady, wygłaszane w ramach konferencji naukowych, organizowanych przez Instytut[11]

W Instytucie wydawany jest także spIKEr - studenckie pismo, prowadzone przez studentów i adiunktów IKE[12].

Współpraca międzyuczelniania | edytuj kod

Placówka współpracuje m.in. z Massachusetts Institute of Technology, York University w Toronto, Filipińskim Uniwersytetem Diliman w Manili, Instytutem Monumenta Serica w Niemczech, Macau Ricci Institut, Uniwersytetem Wrocławskim, Uniwersytetem Jagiellońskim, Uniwersytetem Śląskim oraz Uniwersytetem Warszawskim[13][1].

Bibliografia | edytuj kod

  • M. Miazek, E. Jarmakowska, A. Szpulak, Ponad Granicami. Collegium Europaeum Gnesnense 2000-2003, Gniezno 2003.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Towarzystwo Miłośników Gniezna: Encyklopedia Gniezna i Ziemi Gnieźnieńskiej. Gniezno: 2011, s. 110-111. ISBN 978-83-932928-0-6.
  2. a b c Historia IKE. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  3. Eliza Grzelak: Klasy akademickie. [dostęp 2017-03-08].
  4. Klasy akademickie i Instytut Historii UAM. [dostęp 2017-03-08].
  5. Przebieg X Zjazdu Gnieźnieńskiego. [dostęp 2017-03-14].
  6. a b c Struktura IKE. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  7. Zakład Kultury Współczesnej i Multimediów IKE. [dostęp 2017-03-08].
  8. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu: Folder rekrutacyjny UAM 2017/2018. Poznań. s. 72.
  9. Profil czasopisma. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  10. Acta Humanistica Gnesnensia. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  11. Opuscula Gnesnensia. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  12. Spiker. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].
  13. O instytucie. Instytut Kultury Europejskiej. [dostęp 2017-03-08].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Instytut Kultury Europejskiej w Gnieźnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy