Intef III


Intef III w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Intef III – czwarty władca starożytnego Egiptu z XI dynastii. Był synem Intefa II, a ojcem Mentuhotepa II. Miał dwie żony - Jah i Henite. Relief odkryty nieopodal Gebel el-Silsila przedstawia Intefa wraz z żoną Jah, synem Mentuhotepem oraz Chetim, kanclerzem Intefa.

Panował prawdopodobnie w latach 2054-2046 p.n.e. Rozszerzył kraj do XVII nomu w Górnym Egipcie. Był przedstawiony na reliefie z świątyni Montu w Tod. Został pochowany w el-Tarif w Tebach Zachodnich[1]. Według Kanonu Turyńskiego panował osiem lat. Jego imię zapisano w Sali Przodków w świątyni Amona w Karnaku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Grimal N., Dzieje Starożytnego Egiptu, Warszawa 2004., s. 157

Bibliografia | edytuj kod

  • NicolasN. Grimal NicolasN., Dzieje Starożytnego Egiptu, AdamA. Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518 .
Na podstawie artykułu: "Intef III" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy