Inteligencja (społeczeństwo)


Inteligencja (społeczeństwo) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inteligencjawarstwa społeczna w Europie Wschodniej żyjąca z pracy umysłowej, wykształcona ostatecznie XIX wieku głównie ze zubożałej szlachty, ale również ze stanu mieszczańskiego, rzadziej bogatego chłopstwa i podupadłej arystokracji. Tradycyjnie inteligencja obejmowała nauczycieli, lekarzy, artystów, inżynierów i czasami też urzędników, obecnie – osoby zajmujące pozycje zawodowe, wymagające wyższego wykształcenia.

Spis treści

Pochodzenie pojęcia | edytuj kod

Pojęcie inteligencja pochodzi od wyrazu łac. intelligentia, który oznacza zdolność pojmowania natury rzeczy jako jedną z władz poznawczych.

Inteligencja a intelektualiści | edytuj kod

Inteligenta, czyli przedstawiciela inteligencji, nie należy mylić z intelektualistą, czyli osobą, cechującą się rozwiniętą inteligencją (sprawnością umysłową), posiadającą szczególną zdolność do krytycznej analizy i syntezy, bogatą wiedza, erudycję, która zajmuje się twórczą pracą umysłową oraz której postawę cechuje przewaga intelektu nad emocjami[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik języka polskiego, Mieczysław Szymczak (red.), PWN, Warszawa 1981, t. I: A-K, s. 797.
Kontrola autorytatywna (klasa społeczna):
Na podstawie artykułu: "Inteligencja (społeczeństwo)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy