Intensywna terapia


Intensywna terapia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Intensywna terapia – dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką i leczeniem osób znajdujących się w stanie zagrożenia życia z powodu potencjalnie odwracalnej niewydolności jednego lub wielu narządów albo układów[1].

Za stan zagrożenia życia uznaje się sytuację, gdy z powodu choroby lub innej przyczyny dochodzi do ustania lub zagrożenia podstawowych czynności życiowych, takich jak oddychanie, krążenie, czynności OUN. Intensywna terapia polega na zastąpieniu zagrożonych czynności organizmu metodami leczniczymi, stosowanymi przede wszystkim na oddziale intensywnej terapii. Polega również na diagnozowaniu przyczyn powodujących chorobę wymagającą leczenia na oddziale intensywnej terapii. W Polsce i większości krajów europejskich intensywną terapią zajmują się lekarze anestezjolodzy. W USA na ogół Oddziały Intensywnej Opieki Medycznej (Intensive Care Units) prowadzone są przez lekarzy pulmonologów, niekiedy zamiennie nazywanymi "intensywistami" ("intensivist").

W Polsce intensywna terapia wchodzi w zakres specjalizacji lekarskiej anestezjologia i intensywna terapia[2], jest także dostępna jako odrębna specjalizacja „intensywna terapia” dla lekarzy którzy posiadają specjalizację II stopnia lub tytuł specjalisty w jednej z następujących dziedzin: choroby wewnętrzne, choroby zakaźne, choroby płuc, kardiologia, nefrologia, neurologia, toksykologia kliniczna, chirurgia ogólna, chirurgia onkologiczna, chirurgia klatki piersiowej, chirurgia naczyniowa, kardiochirurgia, neurochirurgia, pediatria, neonatologia, choroby płuc dzieci, kardiologia dziecięca, nefrologia dziecięca, neurologia dziecięca, chirurgia dziecięca[1]. Konsultantem krajowym intensywnej terapii od 23 stycznia 2017 jest dr hab. n. med. Dariusz Maciejewski, a anestezjologii i intensywnej terapii prof. dr hab. n. med. Radosław Owczuk (od 8 kwietnia 2017)[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Program specjalizacji w dziedzinie INTENSYWNEJ TERAPII dla lekarzy posiadających specjalizację II stopnia, lub tytuł specjalisty w dziedzinie chirurgii dziecięcej, chirurgii klatki piersiowej, chirurgii naczyniowej, chirurgii ogólnej, chirurgii onkologicznej, chorób płuc, chorób płuc dzieci, chorób wewnętrznych, chorób zakaźnych, kardiochirurgii, kardiologii, kardiologii dziecięcej, nefrologii, nefrologii dziecięcej, neonatologii, neurochirurgii, neurologii, neurologii dziecięcej, pediatrii lub toksykologii klinicznej. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2020-10-29. [dostęp 2021-05-28].
  2. Program specjalizacji w dziedzinie ANESTEZJOLOGII I INTENSYWNEJ TERAPII dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I stopnia. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2018-11-13. [dostęp 2021-05-28].
  3. Konsultanci krajowi. Ministerstwo Zdrowia. [dostęp 2021-05-28].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Kontrola autorytatywna (specjalność medyczna):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Intensywna terapia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy