Interglacjał mazowiecki


Interglacjał mazowiecki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Interglacjał mazowiecki (interglacjał wielki, interglacjał Mindel/Riss) – jeden z ciepłych okresów międzylodowcowych epoki plejstoceńskiej, zawarty pomiędzy zlodowaceniami południowopolskimi a zlodowaceniami środkowopolskimi, którego czas trwania określa się w przedziale 350–300 tys. lat BP. Interglacjał ten charakteryzował się istnieniem w optimum klimatycznym lasów mieszanych z dużym udziałem jodły oraz obecnością ciepłolubnej winorośli leśnej (Vitis silvestris).

Na podstawie artykułu: "Interglacjał mazowiecki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy