Internalizm


Internalizm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Internalizm to stanowisko w epistemologii dotyczące wiedzy, wedle którego podmiot posiadający wiedzę musi być świadomy racji uzasadniania jej. Podmiot posiada wiedzę, gdy jej uzasadnienie dokonuje się w odniesieniu do przeżyć świadomych podmiotu[1]. Bez wspomnianej świadomości nie ma wiedzy. Jako stanowisko powstał po II wojnie światowej. Jego przeciwieństwem jest eksternalizm.

Przypisy | edytuj kod

  1. A. B. Stępień, Wstęp do filozofii, Lublin 2001, s. 359.

Bibliografia | edytuj kod

  • A. B. Stępień, Wstęp do filozofii, Lublin 2001, s. 359
Na podstawie artykułu: "Internalizm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy