Interpolimer


Interpolimer w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Interpolimer, IPN (ang. interpenetrating polymer network, tłum. przenikająca się sieć polimerowa) – usieciowany polimer, złożony z dwóch odrębnych sieci przestrzennych, między którymi nie występują wiązania kowalencyjne[1]

IPN’y można podzielić na dwie grupy:

  • semi-IPN – układ dwuskładnikowy, w których tylko jeden z polimerów jest usieciowany
  • full-IPN – układ w którym oba polimery są usieciowane.

Przenikające się sieci polimerowe, otrzymuje się polimeryzując monomery wielofunkcyjne w celu uzyskania struktury usieciowanej. Pierwotnie usieciowany polimer stanowi sieć pierwotną (matrycę), którą poddaje się pęcznieniu w innym wielofunkcyjnym monomerze i ponownie przeprowadza się polimeryzację, otrzymując w ten sposób sieć wtórną.

Przypisy | edytuj kod

  1. Współczesna wiedza o polimerach – Jan F. Rabek, rozdział 8.1.3.
Na podstawie artykułu: "Interpolimer" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy