Intraco I


Na mapach: 52°15′16″N 20°59′48″E/52,254444 20,996667

Intraco I w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

INTRACO – jeden z pierwszych w Warszawie drapaczy chmur, wzniesiony w latach 1973–1975 na Muranowie na rogu ulic Stawki i Marcelego Nowotki (obecnie gen. Władysława Andersa).

Spis treści

Opis | edytuj kod

Wieżowiec został zbudowany w latach 1973–1975 przez szwedzką firmę BPA Byggproduktion AB dla Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego „Intraco”, z przeznaczeniem dla zagranicznych przedstawicielstw techniczno-handlowych[1].

Budynek zaprojektowany przez szwedzkiego architekta Petera Diebitscha jest typowym późnomodernistycznym biurowcem. Posiada pryzmatyczną bryłę ściany i ciemnozieloną lustrzaną ścianę kurtynową. Zastąpiła ona w 1998 oryginalną elewację ceramiczną wykonaną według projektu Mirosława Duchowskiego, ze względu na jej zużycie.

INTRACO ma 138 metrów wysokości i 39 kondygnacji. Pomieszczenia biurowe zajmują ok. 31,5 tys. m². W budynku znajdują się również m.in. dwie restauracje, sale konferencyjne, bar, kiosk, fryzjer, kwiaciarnia, salon odnowy biologicznej oraz podziemny parking, który może pomieścić 200 pojazdów.

W latach 1975–1978 INTRACO był najwyższym biurowcem Warszawy[2]. W 1978 przy ul. Chałubińskiego 8 wniesiono biurowiec pod nazwą Intraco II (obecnie Oxford Tower).

Otoczenie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Krystyna Krzyżakowa. Stawki. „Stolica”. 16, s. 11, 17 kwietnia 1983. 
  2. Marta Leśniewska: Architektura w Warszawie 1965-1989. Warszawa: Arkada Pracownia Sztuki, 2005, s. 17, 26. ISBN 83-908950-7-2.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Intraco I" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy