Irena Grywińska


Irena Grywińska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Ireny Grywińskiej-Adwentowicz i jej męża Karola na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Irena Grywińska, również Grywińska-Adwentowicz, z domu Sztange lub Stange, (ur. 28 października 1895 w Kaliszu[1] albo w Warszawie[2] – zm. 26 grudnia 1969 w Warszawie) – polska aktorka, reżyserka.

Szkołę średnią ukończyła w Kaliszu, studiowała w Dreźnie. Występowała od 1923, głównie w Łodzi, Warszawie, Lwowie. W latach 1932 - 1939 prowadziła (wspólnie z mężem) Teatr Kameralny w Warszawie, w którym także grała (Amelię w Mazepie Juliusza Słowackiego, Norę Henryka Ibsena) i reżyserowała. Po II wojnie światowej pracowała w teatrach Katowic, Krakowa, Łodzi (Teatr Powszechny). Od roku 1951 w Warszawie (teatry: Nowy, Powszechny, Ludowy - w latach 1955 - 1959 także dyrektor, Klasyczny). Wystawiła m.in. Dwa teatry Jerzego Szaniawskiego (1946), Uciekła mi przepióreczka... Stefana Żeromskiego (1957), Pannę Julię Augusta Strindberga.

Była żoną Karola Adwentowicza (ich ślub odbył się 2 lipca 1936 w kościele ewangelicko-reformowanym w Warszawie[3]).

Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Irena Grywińska (pol.). Encyklopedia Teatru Polskiego. [dostęp 2019-09-30].
  2. Irena Grywińska (pol.). filmpolski.pl. [dostęp 2019-09-30].
  3. Ślub Adwentowicza. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 151 z 5 lipca 1936. 

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Irena Grywińska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy