Irena Kamieńska


Irena Kamieńska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Irena Kamieńska-Hesse (ur. 29 lutego 1928 r. w Łyszkowicach, zm. 3 kwietnia 2016 r.) – polska reżyserka i scenarzystka filmów dokumentalnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Była absolwentką Akademii Medycznej w Łodzi. W latach 1958-1964 studiowała reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi. Dyplom uzyskała w 1967 roku, przedstawiając jako pracę dyplomową film pt. "Dzień dobry dzieci", zrealizowany rok wcześniej. Przez większą część pracy zawodowej związana była z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie. Później współpracowała również ze Studiami Filmowymi: "Kronika" oraz "Kalejdoskop".
Była żoną operatora filmowego Jana Hesse. Po śmierci została pochowana cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.

Twórczość | edytuj kod

Irena Kamieńska była reżyserką, scenarzystką oraz realizatorką ok. 30 filmów dokumentalnych. W swej twórczości podejmowała głównie tematykę obyczajową ("Konflikt" 1970, "Motyw" 1975, "Pierwsza licealna" 1975, "Zapora" 1976, "Piękna mroźna, polska zima" 1978, "Mgła" 1993, "Nasze dzieci" 1995), często skupiając się na losach kobiet ("Dzień dobry dzieci" 1966, "Wyspa kobiet" 1968, "Tak dużo do zrobienia" 1977, "Następny punkt programu" 1978, "Robotnice " 1980, "Dzień za dniem" 1988, "Misjonarki miłości" 1992). Była również twórczynią filmów o tematyce historycznej ("Pamięć tamtych dni" 1968, "Głosy z daleka" i "Za horyzontem" 1992 - oba z Andrzejem Piekutowskim, "Ucisk serca" 1997), biograficznej ("Trzy kolekcje"" 1974 - prof. Tadeusz Rut, "Na otwartym sercu" 1986 - prof. Zbigniew Religa, "Architekt" 1996 - Zvi Hecker, "Powołanie" 2001 - ks. Władysław Bukowiński) oraz żydowskiej ("Aktor" 1994, "Kościół na górze Syjon" 1996). Jako reżyserka była twórczynią filmów fabularnych: "Znak" (1973) oraz "Klara i Angelika" (1976) oraz współtwórczynią filmów w reżyserii Janusza Majewskiego "Docent H." (1964) oraz "Pierwszy pawilon" (1965). Była członkinią Stowarzyszenia Filmowców Polskich, od którego otrzymała w 2009 roku nagrodę za całokształt twórczości.

Nagrody indywidualne | edytuj kod

  • Dzień dobry dzieci
  • Zapora
    • Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych Kraków 1977 - "Złoty Lajkonik",
  • Piękna mroźna, polska zima
    • Ogólnopolski Przegląd Filmów z zakresu oświaty zdrowotnej Kielce 1978 - II Nagroda,
    • Festiwal Filmów Społeczno-Politycznych Łódź 1979 - Grand Prix,
  • Następny punkt programu
    • Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych Kraków 1979 - "Srebrny Lajkonik",
  • Robotnice
    • Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia 1981,
    • Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych Kraków 1981 - Grand Prix "Złoty Smok",
    • Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych Kraków 1981 - "Syrenka Warszawska",
  • Dzień za dniem
    • Ogólnopolski Festiwal Filmów Krótkometrażowych Kraków 1989 - "Srebrny Lajkonik".
    • Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych Oberhausen 1989 - Wielka Nagroda miasta Oberhausen, Nagroda FIPRESCI, Nagroda Filmoteki Młodych oraz Wyróżnienie Jury Katolickiego,
    • Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych Clermont-Ferrand 1990 - Nagroda Sekretariatu ds. Kobiet,
    • Międzynarodowy Festiwal Filmowy "Cinema du Reel" Paryż 1990 - I Nagroda w kategorii filmu krótkiego,
    • Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych Tampere 1990 - nagroda dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego,
  • Misjonarki Miłości
    • Międzynarodowy Katolicki Festiwal Filmów i Multimediów Niepokalanów 1991 - I Nagroda w kategorii filmu profesjonalnego

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Irena Kamieńska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy