Ireneusz Ziemiński


Ireneusz Ziemiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ireneusz Ziemiński (ur. 23 września 1965 w Sztumie[1]) – polski filozof, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Szczecińskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1989 ukończył studia filozoficzne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Tam też na podstawie rozprawy pt. Dyskurs a intuicja. E.L.Mascalla koncepcja filozoficznego poznania Boga uzyskał w 1994 stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii, specjalność: filozofia. W 2000 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt.Zagadnienie śmierci w filozofii analitycznej na Wydziale Filozofii KUL uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii, specjalność: filozofia. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych nadał mu w 2012 prezydent RP Bronisław Komorowski[2].

Został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Szczecińskiego. Był też profesorem Wyższej Szkoły Humanistycznej TWP w Szczecinie i wykładowcą Collegium Civitas w Warszawie[3]. Zajmuje się filozofią religii.

W 2017 otrzymał Nagrodę im. księdza Józefa Tischnera[4].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Metafizyka śmierci (2010)
  • Życie wieczne. Przyczynek do eschatologii filozoficznej (2013)
  • Moralność i religia. Poglądy filozoficzne Josepha Butlera (2015)

Przypisy | edytuj kod

  1. Google books: Encyklopedia Szczecina
  2. prof. Ireneusz Ziemiński w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2017-04-05].
  3. dr hab. Ireneusz Ziemiński prof. US. whus.pl. [dostęp 2017-04-04].
  4. Nagroda Tischnera: Laureaci. nagrodatischnera.pl. [dostęp 2017-04-04].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ireneusz Ziemiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy