Iroda Tulyaganova


Iroda Tulyaganova w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iroda Batirovna Tulyaganova (ur. 7 stycznia 1982 w Taszkencie) – tenisistka uzbecka, zwyciężczyni turniejów zawodowych, reprezentantka w Pucharze Federacji, olimpijka.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Jest zawodniczką praworęczną, z bekhendem oburęcznym. Jako juniorka wygrała Wimbledon w 1999, pokonując w finale liderkę rankingu juniorek Rosjankę Linę Krasnorucką. W t.r. rozpoczęła karierę zawodową. Już w 2000 wygrała swój pierwszy turniej w cyklu WTA Tour – w rodzinnym Taszkencie (w finale z Włoszką Francescą Schiavone), była także w finale w Szanghaju (przegrała z Amerykanką Meghann Shaughnessy); w październiku 2000 awansowała po raz pierwszy do czołowej setki rankingu, sezon zakończyła na miejscu nr 75.

Najlepszy w jej dotychczasowej karierze był rok 2001. Wygrała dwa turnieje w grze pojedynczej, także dwa turnieje w deblu, była ponadto w dwóch półfinałach oraz w III rundzie (1/16 finału) Wimbledonu; odniosła pięć zwycięstw nad rywalkami z czołowej dwudziestki światowej, m.in. Belgijkami Kim Clijsters i Justine Henin-Hardenne oraz Rosjanką Jeleną Diemientjewą. Turnieje wygrywała tydzień po tygodniu, w lipcu – w finale w Wiedniu pokonała Patty Schnyder, a w Knokke-Heist Hiszpankę Galę León García. Sezon zakończyła na 20. miejscu w rankingu światowym, pełniąc rolę pierwszej rezerwowej w turnieju Masters (WTA Tour Championships). Na turnieju w Miami w meczu III rundy (przegranym z Sereną Williams) zanotowała drugi pod względem szybkości serwis kobiecy w sezonie (191 km/h).

W 2002 była m.in. w finale turnieju w Wiedniu (nie obroniła tytułu, przegrywając z Anną Smasznową) oraz III rundzie Australian Open i French Open; dzięki tym wynikom zanotowała awans na najwyższą pozycję w karierze – nr 16 (w czerwcu 2002). Zdobyła także złoty medal Igrzysk Azjatyckich w Pusan (Korea), po finałowym zwycięstwie nad Tajką Tamarine Tanasugarn. W 2003 była w finale w Hajdarabadzie, gdzie Tanasugarn wzięła rewanż w decydującym meczu, oraz w półfinale w Madrycie; w Hajdarabadzie w parze z Jeleną Lichowcewą wygrała konkurencję debla. Znaczną część sezonu nie grała z powodu kontuzji; straciła również niemal całe sezony 2004 i 2005. Na koniec sezonu 2005 została sklasyfikowana dopiero na miejscu 363 w rankingu światowym.

Jako deblistka wygrała do końca 2005 cztery turnieje, również w czterech turniejach przegrywała w finałach. We wrześniu 2002 była klasyfikowana jako 28. deblistka rankingu światowego.

Ma na koncie liczne występy reprezentacyjne. Poza mistrzowskim startem w Igrzyskach Azjatyckich rywalizowała bez większego powodzenia na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000, gdzie odpadła już w I rundzie z Holenderką Kristie Boogert. W latach 1996–2003 regularnie broniła barw Uzbekistanu w Pucharze Federacji (bilans – 15 zwycięstw, najwięcej w historii reprezentacji, 13 porażek), występując w niższych klasach rozgrywkowych.

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra pojedyncza 7 (3-4) | edytuj kod

Gra podwójna 7 (4-3) | edytuj kod

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra pojedyncza (1) | edytuj kod

Gra podwójna (3) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Iroda Tulyaganova" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy