Isiah Thomas


Isiah Thomas w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Isiah Lord Thomas III (ur. 30 kwietnia 1961 w Chicago, USA) – amerykański koszykarz występujący na pozycji rozgrywającego, dwukrotny mistrz NBA. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener koszykarski, działacz klubowy, komentator sportowy.

Życiorys | edytuj kod

W 1979 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich – McDonald’s All-American[1].

Isiah Thomas ukończył college Indiana. W 1981 został wybrany w drafcie NBA z numerem drugim przez Detroit Pistons. Spędził w tym zespole całą swoją późniejszą karierę. Thomas w swoim debiutancim sezonie został wybrany do pierwszej piątki pierwszoroczniaków oraz wystąpił w Meczu Gwiazd NBA. W meczach gwiazd NBA grał zresztą nieprzerwanie do 1993 roku (12 występów), a w spotkaniach w 1984 oraz 1986 został mianowany MVP.

Thomas będąc niekwestionowanym liderem drużyny zdobył mistrzostwo NBA w latach 1989 oraz 1990. W 1990 został także wybrany MVP finałów NBA. W 1994 zakończył karierę koszykarza. Podczas kariery w NBA Isiah Thomas rozegrał łącznie 979 meczów (w tym 971 w wyjściowej piątce) zdobywając 18 822 punktów (średnio 19,2 na mecz), 9061 asyst (średnio 9,3 na mecz – 4 miejsce na liście wszech czasów) oraz 3478 zbiórek (średnio 3,6 na mecz). Pięciokrotnie wybierano go do najlepszych piątek ligi – trzykrotnie do pierwszej i dwukrotnie do drugiej. W 1996 został członkiem NBA’s 50th Anniversary All-Time Team. W 2000 natomiast dołączył do Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

Po zakończeniu kariery najpierw był współwłaścicielem zespołu Toronto Raptors, potem komentatorem NBC, następnie został właścicielem ligi CBA, która zbankrutowała w 2000. W latach 2000-2003 był trenerem zespołu Indiana Pacers. W latach 2006-2008 prowadził New York Knicks, będąc jednocześnie menedżerem i trenerem. Niestety, właściwie wszystkie jego działania po zakończeniu kariery zawodniczej kończyły się niepowodzeniami. Zwłaszcza praca z Knicks była nieustannie krytykowana przez dziennikarzy i środowisko koszykarskie.

Jest jednym z ponad 40 zawodników w historii, którzy zdobyli zarówno mistrzostwo NCAA, jak i NBA w trakcie swojej kariery sportowej[2].

Kontrowersje | edytuj kod

W czasie Meczu Gwiazd w 1985 r. Isiah Thomas liderował drużynie Wschodu, w której zadebiutowała nowa gwiazda ligi Michael Jordan. Thomas został później oskarżony, iż był prowodyrem działań mających zdyskredytować umiejętności Jordana, głównie poprzez niepodawanie mu piłek – Jordan zdobył wtedy wyjątkowo mało – 7 punktów, mimo iż na boisku przebywał przez 22 minuty. Sam Jordan nigdy nie potwierdził ani nie zaprzeczył tym informacjom.

Prowadzeni przez Thomasa Pistons spotykali się z Bulls Michaela Jordana regularnie w play-offach w latach 1988-91. Każdorazowo mecze były bardzo zacięte, obfitujące w potyczki słowne i fizyczne. Pierwsze trzy konfrontacja skończyły się zwycięstwami Detroit, ale w ostatnim pojedynku Chicago wzięło srogi rewanż, wygrywając serię 4-0. Upokorzony Thomas i kilku innych zawodników drużyny wyszło z hali na 8 sekund przed końcem ostatniego meczu, nie podając rąk zwycięzcom.

Thomas nie został też ostatecznie wybrany do pierwszego Dream Teamu, w 1992 r., ponoć ze względu na niechęć Jordana do występowania z nim w jednym zespole, będącą konsekwencją wcześniejszych zatargów między koszykarzami. Thomas wypowiadał się również, że miejsce w składzie zostało mu „skradzione” przez Johna Stocktona, a swoją wyższość nad Stocktonem udowodni na boisku. Podczas najbliższego spotkania drużyn Pistons i Utah Jazz skrzydłowy Jazz, Karl Malone, uderzył Thomasa łokciem w głowę tak, że ten musiał mieć założone 40 szwów. Malone został ukarany grzywną i zwieszeniem za ten incydent.

W Meczu Gwiazd w 2003 r., Thomas był trenerem drużyny Wschodu, w której swój pożegnalny mecz rozgrywał Michael Jordan. Thomas został skrytykowany za nadmierne eksploatowanie Jordana w meczu, mające jakoby być kontynuacją poczynań z 1985 r. i rewanżem za nieobecność w Dream Teamie.[potrzebny przypis]

Osiągnięcia | edytuj kod

NCAA | edytuj kod

NBA | edytuj kod

Reprezentacja | edytuj kod

  • Mistrz igrzysk panamerykańskich (1979)[21]
  • członek kadry olimpijskiej na igrzyska w Moskwie (1980), które zostały zbojkotowane przez USA. Zespół wziął wtedy udział w trasie pokazowej „Gold Medal Series”, występując przeciw składom NBA All-Star oraz drużynie olimpijskiej z 1976 roku[22].
  • członek kadry na mistrzostwa świata w 1994 roku, nie wystąpił w nich z powodu kontuzji[23].
  • Atleta Roku – USA Basketball Male Athlete of the Year (1980)[24]

Trenerskie | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Nie wystąpił z powodu kontuzji, odniesionej tuż przed ogłoszeniem rezerw meczu gwiazd[10].

Przypisy | edytuj kod

  1. 1979 McDonalds All-American Rosters (ang.). realgm.com. [dostęp 7 września 2018].
  2. A Complete History of Players Who Won Both NCAA and NBA Championships (ang.). complex.com. [dostęp 21 kwietnia 2015].
  3. NCAA Championship History (ang.). ncaa.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. NCAA College Basketball Final Four Most Outstanding Player Winners (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. NCAA All-Tournament Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 16 sierpnia 2018].
  7. National Collegiate Basketball Hall of Fame – Players (ang.). collegebasketballexperience.com. [dostęp 15 kwietnia 2018].
  8. a b NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. NBA All-Star Game MVP's (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. All-Star Game Replacements for Injured Players (ang.). nba.com. [dostęp 20 lutego 2018].
  11. Isiah Thomas Summary (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. a b All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. The NBA’s 50 Greatest Players (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. Isiah Thomas – Hall Of Famers (ang.). hoophall.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. NBA J. Walter Kennedy Citizenship Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  17. NBA Assists Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  18. Detroit Pistons Career Leaders (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  19. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  20. NBA Retired Numbers (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  21. EIGHTH PAN AMERICAN GAMES -- 1979 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  22. Games of the XXIInd Olympiad -- 1980 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  23. TWELVTH WORLD CHAMPIONSHIP -- 1994 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  24. USA Basketball Annual Awards (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  25. 2003 NBA All-Star Game Box Score (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

1981 NBA Draft Zdobywcy tytułu J. Walter Kennedy Citizenship Award Zdobywcy nagrody najbardziej wartościowego zawodnika Finałów NBA Zdobywcy nagrody najbardziej wartościowego zawodnika Meczu Gwiazd NBA National Basketball AssociationNBA’s 50th Anniversary All-Time Team Liderzy sezonu NBA w asystach Most Outstanding Player turnieju mężczyzn NCAA
  1. Po turnieju uznany za występującego nielegalnie z powodu podpisania zawodowego kontraktu w trakcie sezonu
Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce na igrzyskach panamerykańskich 1979 (złoto)

Koszykarz Roku USA Basketball Galeria Sław Koszykówki im. Jamesa Naismitha Trenerzy Działacze ZawodnicySędziowie Zespoły Nagrody
  • pogrubienie – oznacza, że dana osoba została wybrana do Hall Of Fame jako trener i jako zawodnik
Trenerzy Indiany Pacers Trenerzy New York Knicks
  1. a b c d tymczasowo
Prezydenci Związku Zawodników NBA (NBPA) Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Isiah Thomas" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy