Itokawa (planetoida)


(25143) Itokawa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Itokawa (planetoida)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

(25143) Itokawaplanetoida z grupy Apolla należąca do obiektów NEO i zaliczana do PHA[1].

Spis treści

Odkrycie | edytuj kod

Planetoida została odkryta 26 września 1998 w programie LINEAR.

Obiekt ten nazwano na cześć Hideo Itokawy, japońskiego specjalisty od techniki rakietowej. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (25143) 1998 SF36.

Orbita | edytuj kod

Orbita (25143) Itokawa jest nachylona do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 1,62°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje 1 rok i 191 dni, krążąc w średniej odległości 1,32 j.a. od Słońca. Średnia prędkość orbitalna tej planetoidy to 25,37 km/s.

Właściwości fizyczne | edytuj kod

Obraz radarowy planetoidy Itokawa

Itokawa ma nieregularny, owalny kształt, jego rozmiary to 535×294×209 m. Planetoida ta ma albedo 0,53, jej jasność absolutna wynosi 19,2m. Obraca się ona raz na 12 godzin i 8 minut wokół własnej osi.

Powierzchnia (25143) Itokawy zawiera przede wszystkim krzemiany; planetoida ta zalicza się do typu S. Na tym małym obiekcie możemy dostrzec wiele większych lub mniejszych kamieni i głazów, miejsc równinnych – podobnych do mórz księżycowych – i obszarów wyżynnych, na których dominują kilkunastometrowe wzniesienia. Widoczne są także liczne małe kratery.

Eksploracja | edytuj kod

W sierpniu 2005 roku japońska sonda kosmiczna Hayabusa dotarła do tej planetoidy, stając się jej sztucznym satelitą i przeprowadzając jej badania. Sonda dwukrotnie wylądowała na jej powierzchni (20 i 26 listopada 2005). Dokonano także próby pobrania próbek gruntu, które jednak zakończyły się niepowodzeniem, ze względu na problemy techniczne w trakcie obu lądowań. Naukowcy mieli nadzieję, że mimo to do urządzenia pobierającego próbki dostało się nieco pyłu w trakcie manewrów sondy, nie było jednak co do tego pewności. Kapsuła powrotna sondy wylądowała pomyślnie 13 czerwca 2010 w Australii, kończąc trwającą 7 lat misję[2]. 16 listopada 2010 Japońska Agencja Eksploracji Aerokosmicznej potwierdziło, że około 1500 drobinek materii znalezionych w pojemniku pochodzi z planetoidy[3].

Formacje geologiczne na powierzchni (25143) Itokawa | edytuj kod

Regiony | edytuj kod

Kratery | edytuj kod

Naukowcy, pracujący w zespole „Hayabusa”, używają także roboczych nazw dla innych mniejszych formacji na Itokawie, które nie są jednak zatwierdzone oficjalnie przez IAU: [1] [2]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. List Of The Potentially Hazardous Asteroids (PHAs) (ang.). IAU Minor Planet Center. [dostęp 2010-11-30].
  2. Rozpoczęto wydobywanie zebranych przez sondę Hayabusa cząstek pyłu. „Astronomia. Przegląd Wiadomości Astronomicznych”, s. 56, 2010. 
  3. Asahi Shimbun: Asteroid dust confirmed in space probe (ang.)

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Itokawa (planetoida)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy