Iwan Argunow


Iwan Argunow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iwan Argunow, ros. Иван Петрович Аргунов (ur. 1729, zm. 1802 w Moskwie) – rosyjski malarz i pedagog, prekursor rosyjskiego malarstwa portretowego.

Był synem chłopa pańszczyźnianego, podwładnego hrabiego Szeremietiewa, wychowywał go wuj Siemion Michajłowicz Argunow pełniący funkcję majordomusa na dworze hrabiego. W latach 1746–1749 uczył się u niemieckiego malarza Georga Christopha Grootha (1716–49), który pracował m.in. dla cesarzowej Elżbiety i członków rodziny Szeremietiewów. Pierwszymi pracami, jakie wykonał, były ikony do pałacu w Carskim Siole i monastyru we wsi Woskriesjenskoje (obecnie Istra).

W późniejszym okresie Argunow malował przede wszystkim portrety, których zachowało się ok. 60. Jego prace odznaczają się analizą psychologiczną modeli i umiejętnością oddawania ich cech indywidualnych. Artysta czerpał inspirację zarówno ze sztuki barokowej, jak i tradycyjnego malarstwa rosyjskiego. Był również cenionym nauczycielem, jego uczniami byli m.in. Anton Losenko i Fiodor Rokotow, późniejsi wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Dwaj synowie Argunowa, Mikołaj i Jakow byli także malarzami, inny syn Paweł został architektem.

Wybrane prace | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Iwan Argunow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy