Iwan Essen


Iwan Essen w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Iwan Essen na obrazie George'a Dawe'a

Iwan Essen, wł. Magnus Gustaw von Essen (ur. 1759, zm. 1813) - rosyjski wojskowy pochodzenia niemieckiego, gubernator smoleński (1802), podolski (1803) i generał-gubernator inflancki (1809-1812).

Pochodził z niemieckiego rodu von Essen związanego z ziemiami estońskimi. W wieku trzynastu lat zaciągnął się jako szeregowiec do Izmajłowskiego Pułku Lejb-Gwardii. W 1775 był już podchorążym gwardii i został przeniesiony do Naszeburskiego Pułku Muszkieterów[1].

Brał udział w tłumieniu konfederacji barskiej. Z powodu rany odniesionej w bitwie pod Białą Podlaską w 1786 musiał odejść ze służby. Dwa lata później ponownie podjął służbę w armii w Narewskim Pułku Muszkieterów. Walczył w wojnie rosyjsko-szwedzkiej 1788-1790, wojnie polsko-rosyjskiej w 1792 oraz brał udział w tłumieniu insurekcji kościuszkowskiej. Odznaczył się w bitwie pod Kobyłką, za co otrzymał awans na stopień pułkownika. Za swoją odwagę w bitwie pod Maciejowicami otrzymał natomiast order św. Jerzego IV klasy[1]. 1 października 1797 został generał-majorem i dowódcą Czernihowskiego Pułku Muszkieterów[1].

W 1799 jako dowódca dywizji wziął udział w angielsko-rosyjskiej operacji w Holandii. Przejął dowództwo siłami rosyjskimi po przegranej przez koalicjantów bitwie pod Bergen. Rozpoczął uderzenie na siły francuskie, walczył w bitwie pod Alkmaar i ponownie zajął Bergen, za co awansował na generała-porucznika[1].

W czerwcu 1802 został gubernatorem smoleńskim, w październiku roku następnego został przeniesiony na analogiczny urząd w guberni podolskiej[1]. W czasie wojny rosyjsko-tureckiej lat 1806-1812 dowodził korpusem, zdobył twierdzę Chocim. Następnie razem z dowodzonym przez siebie korpusem brał udział w wojnie z napoleońską Francją. Walczył pod Ostrołęką i Frydlandem, gdzie został ciężko ranny. Do służby wrócił w 1809 jako dowódca korpusu rezerwy armii mołdawskiej. We wrześniu 1809 został generał-gubernatorem inflanckim. W czasie inwazji francuskiej na Rosję w 1812 nakazał przygotowanie Rygi do obrony, jednak nie podjął dalszych zdecydowanych kroków. Ostatecznie przed wkroczeniem Francuzów nakazał spalić przedmieścia miasta. W październiku 1812 został odwołany z urzędu gubernatora i zastąpiony przez Filippo Paulucciego[1].

Zginął (utonął) w czasie kuracji latem 1813. Według jednej z wersji popełnił samobójstwo w rocznicę podpalenia przedmieść Rygi. Został pochowany w tymże mieście na cmentarzu miejskim[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g ЭССЕН Иван Николаевич (Магнус Густав)
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Iwan Essen" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy